25 Kasım 2009 Çarşamba

KEŞKELERİMİ SATIYORUM


 Düşündükçe insanı çileden çıkaran ,yoğunlaştıkça bunalıma sokan çok nalet bir şeydir bu keşkeler!
Ağzınızı bir alıştırdınız mı gerisi gelir. Keşke öyle olmasaydı,keşke şöyle olsaydı,Keşke , keşke ...
diyerek hep bir sonrası yine aynı sözle gelir.Geçmiş geçmişmidir artık!Bu saaten sonra fazla söze hacet var mıdır?  O halde keşkelere de yer olmamalı hayatımızda!
Kendi kendimize çok konuşmuşuzdur.''Keşke bir kaç yıl öncesine dönebilsem,keşke böyle olmasaydı '' diye bir dünya laf yuvarlarız ağzımızda.Bu yazıyı yazdıktan sonrada keşke böyle yazmasaydım diye sözler söylemeyerek işe başlıyorum.Nolur  ısrar etmeyin demiyeceğim!
Neyse ''O''
Keşkelerimi hayatımdan çıkarmak için çok yoğun bir mücadele içinde olduğum ve kararlı  bir dönemde bulunduğum için bu konuyu yazıya aktarmak istedim. ''İyi ki yazıyorum''
Herkese göre eski olabilir ama bana göre yeni bir felsefe edindim. Felsefemin kod adı : '' İyi ki''
Yılların ağız alışkanlığı keşkeler aklıma geldikçe sineksavar gibi '' İyikiler'im devreye girecek bundan sonra, otomatik olarak imha edecek onları :)
Bayram öncesi sıkı bir pazarlığa tutuştum.Pazarlık deyince aklınıza kurbanlık felan gelmesin  :)
Sadece üzerime yük olan kamburumu yani ''keşkelerimi'' satılığa çıkardım bit pazarında.
Yep yeni ''iyikiler'' aldım kendime semt pazarından.Meğer o kadar yakınmış kendime. Artık erinmek yok,kararlı ol! diye nasihatlarla başladım yeni güne. Ve bayramlık niyetine Afilli bir huzur aldım içerime.
Keşkelerimi satılığa çıkardım dediysem de öyle yüksek rakamlara satmadım. Herhangi maddi kazançta sağlayamadım.Satamazdım da zaten! Alıcı bulmak için üzerine para verdim de öyle satabildim.Bu alışveriş sayesinde  manevi kar beklentimi karşıladım o da kısa günün en güzel karıydı zaten. Yılların yükünü bir anda atmak insanı tüy gibi hafif hisettiriyormuş meğerse.
Kim alır benim eskimiş, daraltılmış keşkeleri diye düşünürken meğerse kendini karamsarlıga gömmek isteyen,geçmişte yaşamaya alışmış eski ben gibi,çok sayıda insan varmış piyasada, pazarda!
''İyikilerim''i iyi ki almışım çok güzel yakıştı bana. Siz de size ağır gelen kamburlarınız varsa atıverin artık  üzerinizden. Çekilişsiz kurasız yep yeni ''iyikiler'' inizi vakit kaybetmeden edinin.
Keşke diyerek iç geçirmektense her daim iyi ki diyebilen  mutlu insanlardan olmak dileğiyle.
SEvgiler...

4 yorum:

papuç dedi ki...

geç görülmüş bir blog..yazılarınız çok hoş ..içten...

ve evet keşkeler insanı kemirmekten başka bi işe yaramıyor bunu da hayatın ta kendisi öğretti bana..

Saygılar

Sözün Özü dedi ki...

Değerli yorumunuzla beni çok mutlu ettiniz.
İlginiz için teşekkürler.
Keşkeler insanın içini kemiren kemirgenden başka birşey değil. Ne mutlu size bunu daha önceden öğrenmişsiniz. Ben yeni mücadeleye başladım :))
Keşkelerimizi bir kenara atıp,Yaşamımız boyunca hep iyikilerimizin olmasını dilerim.
SEvgiler,
SAygılarımla...

Dalgaları Aşmak dedi ki...

'Keşke'nin panzehiri 'iyi ki'dir.
İlki ne kadar pısırıksa, ikinci o denli yiğittir.


sevgiyle...

Sözün Özü dedi ki...

İyikiler iyi ki varmış yoksa bu keşkelerle baş etmek her yiğidin harcı değildir.
''Dalgaları Aşmak'' Yorumun tüm yazıya bedeldi dogrusu,Sözün Özünü iki cümleyle anlatmışsın. Bu güzel yorum için Teşekkürler.
SEvgiler,
SAygılar...