! SÖZÜN ÖZÜ

KARDAN ADAM YAPALIMMM :)))

2012-02-02T15:14:00.000+02:00

Türk insanının hayal hücünün sınırı yok. Yeter ki bir şeye inansın :))) İçinde bulunduğumuz soğuk kış şartlarını en iyi izah edecek resim bu olsa gerek.
Resimler herşeyi anlatıyor. Fazla söze gerek yok dime ? :)))
Bence de ...

ÖZLÜ SÖZLER KÖŞESİ ( 4 )

2012-02-01T23:45:00.001+02:00

Kolaylaştırın, güçleştirmeyin. Müjdeleyin, nefret ettirmeyin. Birbirinizle iyi geçinin, ihtilafa düşmeyin."
Hadis

Soylesem tesiri yok, sussam gonul razi degil ...

Fuzuli

Annesinden dayak yediği halde yine de,
'Anne' diye ağlayan bir çocuktur Aşk...

Cemal Süreyya

Dediler ki: Gözden ırak olan gönülden de ırak olur. Dedim ki: Gönüle giren gözden ırak olsa ne olur...

Hz. Mevlana

Oyun bitince, şah da piyon da aynı kutuya konur.
Socrates

Yerinde söz söylemesini bilen, özür dilemek zorunda kalmaz.
Fatih Sultan Mehmet

Yaşam bir alfabeye benzer. Bu alfabede ister ünlü ol, İster ünsüz yeter ki karaktersiz olma!

Ne geçmişe saplanıp kalacaksın, ne geleceğin düşlerini kuracaksın..

Ömür dediğin şu andır onu da hakettiğin gibi yaşayacaksın" !
Can Yücel

Her aşk bitki isimleri ile başlayıp,
hayvan isimleri ile biter...

Chuck Palahniuk

Ne aradığını bilmeyen, bulduğunu anlayamaz...

Konfiçyüs

Gerçekçi ol imkansızı iste.

Che Guevara

Konuşma, insanın aklını kullanma sanatıdır.

Eflatun

Hiçbir zaman çıktığın kapıyı hızla çarpma, geri dönmek isteyebilirsin.
Don Herold

İnsanlar amaçlarından büyük olmalıdır.
Michel de Montaigne

Güzel olan sevgili değildir, sevgili olan güzeldir.
Tolstoy

ÖZLÜ SÖZLER KÖŞESİ (3)

2011-12-19T14:55:00.000+02:00

Ateş nasıl odunu yer bitirirse,
hased de (kıskançlık) iyilikleri öyle yer bitirir.

HADİS

"Eger iki kisi arasinda kaliyorsaniz; ikinciyi secin. Cunku birinciyi gercekten sevseydiniz, ikinci olmazdi".
Bukowski

"Herşey üstüne gelip seni dayanamayacağın bi noktaya getirdiğinde sakın vazgeçme !

Çünkü orası gidişatın değişeceği yerdir".

Mevlana - Rumi

En büyük felaketler içinde bile ümidini kaybetme,
unutma ki ilik, sert kemiğin içinden çıkar.
Hafız Şirazi

Konuşmak ihtiyaç olabilir ama susmak sanattır.

Goethe

İyiliği gizlemek, kötülüğü gizlemekten daha üstündür.
Ebu Bekir Ferra

Kopan bir ipe sımsıkı bir düğüm atarsanız, ipin en sağlam yeri artık bu düğümdür. Ama ipe her dokunuşunuzda canınızı acıtan tek nokta yine o düğümdür...

Çin Atasözü

Korkunun kaynağı bilgisizliktir.
Emerson

Rüyaları gerçekleştirmenin en kısa yolu, uyanmaktır.
S.M.POWER

Konuşama, insanın aklını kullanma sanatıdır.
EFLATUN

Dostu olmayan insan en yoksul insandır.
J.M.Bechstein

Ey hayat! Ölüme şükret, seni, onun yüzünden seviyorum.
Seneca

Kusuru kendisine söylenmeyen adam, ayıbını hüner sanır.

Şeyh Sad Şirazi

Kendisini pek çok seven , çevresinde pek az sevilir.
C. ŞAHABETTİN

Hedefi olmayan gemiye hiçbir rüzgar yardım etmez.
MONTAIGNE

İnsanlar önce para kazanmak için sağlıklarını, sonra da sağlıklarını kazanmak için paralarını verirler.
GOETHE

AŞK SANA BENZER

2011-12-17T15:10:00.000+02:00

İçinden geçeni söyle bana!

Yeter ki doğru olsun kelamın.

İster sana saçma , ister bana gülüç gelsin ama içinden süzülsün o sözler.

Sana ait olsun,sadece seni anlatsın.

Kalbinin samimiyeti fısıldasın kelimelere,
Gözlerinin ışıltısı değsin yüreğime,

ısıtsın tenimi kış ayazında gülüşün,
karışsın nefesin nefesime ...

Hayde kaldıralım kadehleri aşkın şerefine.

Bir solukta içelim aşkın şarabını ...

Varsın dönsün başımız, aşk sarhoşu olalım.

Aşk ile dönmeyecekse başım, ne lüzümu var ki yaşamın ?

ARAMIZDA KALSIN ...

2011-11-19T12:40:00.001+02:00

Ben ; adı henüz konulmamış yeni doğan biriyim. Sadece biri değil ,yüzbinlerce insandan biriyim.

Büyüdüm ama sadece fiziksel olarak ! Sadece büyüdüm amaçsız,serpildim,olgunlaştım ama bir halta yaramaz,kendi kabuğundan çıkamaz bir insan oldum.

Halbuki, eteğinde oturduğum yüce dağın, enginliğine gölge düşürecek büyüklükte hayallerim vardı. hep büyük adam olma düşleri kurarken imkansızlık benimleydi. Hüzün ve yalnızlıktan sonra benim en kadim dostum olmuştu. Dökülen sonbahar yaprakları gibi sararmış ve solmuştum ...

Anadoluda yaşadığımdan mıdır nedir? bilmem ama ben kendimi hep bir şehire benzetirim. Mesela ben; Bilecik'e,Burdur'a daha çok benzetirim kendimi ( batıya çok yakınsın ama bir o kadar da uzak) ya da bir Van'a , Iğdır'a ,Bitlis'e benzetirim kendimi hep. Haritada bir yerim vardır bilirim ama beni bilen tanıyan pek azdır. Ya bi deprem felaketinde ya bi terör olayında akıllara geliririm. Halbuki ben böyle olmasını hiç istermiyim? Güneşli günlerde çıkmak isterim karşınıza, kendimden daha farklı ve daha güzel söz ettirmeliyim.

Çoçuklar isim şehir oynarken sizden, daha fazla zikreder ismimi. Yada bir şehirler arası otobüs yolculuğunda, kırsaldan sen geçerken, uzaktan sönük bir ışık şeklinde bir yerleşim yeri, bir köy evi görürsün ya ? İşte o cılız ışık atında hayallerini yaşatmak isteyen insan benim ...

Vilayetimi severim. Vatanımdır,yurdumdur, doğduğum yerdir. Doyacağım yerdir. Bu saatten sonra artık gitmek istemem başka bir yere. Ben burada doğdum burada doydum ve burada hayata göz yummak isterim. Ben bi felaketten veya herhangi bir musibetten dolayı bu güzel diyarları terketmek istemem. Kim ister ki ben isteyeyim ?Bizim yaşadığımız yerlerde acı, tatlıdan fazladır. Aramızda kalmasın diye bak döküyorum sana içimi...

Küçüklüğümde cılız labanın gölgesinde bıraktım bir kenara batılı hayallerimi. Şimdi ise tekrar bir imkan verilsin. Ve yardım eli bize daha hızlı ulaşsın ki, ben bu güzel diyarda hep kalayım. Güneşin doğduğu yere daha yakın olayım ki, kış ayazında yüreğimi ısıtayım.

Gönül köprüleri kurulurken batıdan doğuya. Bizim yüreğimizde yeşerecek tekrar filizler,günlük güneşlik olacak viran yurdumuz. İşte o zaman doğudan yükselecek tekrar güneş , saracaktır tüm vatanı sıcacık..

Aramızda bir şeyler oluyor. Evet oluyor. Var bende de bir umut artık ...

ÖZLÜ SÖZLER KÖŞESİ ( 2 )

2011-11-06T15:02:00.000+02:00

İki günü eşit olan ziyandadır.

Hz.MUHAMMED

"Ölümle hiçbir zaman karşılaşmayacaksın. Ölüm varsa sen yoksun, sen varsan ölüm yok. O halde ölümden korkmak ahmaklıktır.

KONFİÇYUS

Başkasının izinde yürüyen, iz bırakamaz.
J.BRANNON

Ne kadar bilirsen bil,söylediklerin karşındakilerin anlayabileceği kadardır.
MEVLANA

Yiğit harpte, dost dertte, olgun adam hiddette belli olur.
ARAP ATASÖZÜ

Çok dinlememiz ve az konuşmamız için iki kulağımız bir dilimiz vardır.

DİOGENES

İyi bir vicdan, en rahat yastıktır.
C.BRENTANA

İnsanın kendini fethetmesi, zaferlerin en büyüğüdür.
EFLATUN

Gözler yaşarmadıkça gönüllerde gökkuşağı olmaz.
J. V.CHENEY

Tomurcuk derdinde olmayan ağaç, odundur.

N. F. KISAKÜREK

Sabrı olmayan insanlar ne kadar fakirlerdir.
SHAKESPEARE

Hayata yapılacak o kadar çok hata varki, aynı hatayı yapmakta ısrar etmenin anlamı yok.

SARTRE

Bazen sesini duyurabilmen için susman gerekir.
S.LE

Ulu çamlar fırtınalı diyarlarda yetişir.
CEMİL MERİÇ

İyiliğe gücün yetmezse, bari kötülük etme.
ARİSTO

HAYIRLI BAYRAMLAR DOSTLAR.

EN GÜZEL GÜNLER SİZLERLE OLSUN...

SEvgiler, SAygılar ...

Toprak,uğrunda ölen varsa vatandır ...

2011-10-22T14:21:00.000+03:00

On Beş Yılı Karşılarken
Kim derdi yarılsın da nihayet yerin altı,
Bir anda dirilsin de şu milyonla karaltı.

Topraklaşan ellerde birer meşale yansın.
Kim der ki şu milyonla adam birden uyansın.

Kim derdi seher yıldızı doğsun da bir evden,
Kaçsın da cehennemler o bir dalma alevden,

Canlansın ışık selleri olsun da o damla
Beş devletin öldürdüğü devlet bir adamla.

Kim der ki en son rakamlar da delirsin.
On beş asır on beş yılın eb'adına girsin.

Dünyaları bir fert evet oynattı yerinden,
Sarsıldı demirler evet azmin demirinden.

Mazi yıkılıp gitti evet fesli, kafesli:
Lâkin bugünün ey granit bünyeli nesli,

Bir şey ele geçmez şerefin sade adından.
Sen arşı bırak, varsa haber ver kanadından.

Gökten ne çıkar? Gök ha büyükmüş ha değilmiş,
Sen alnını göster ne kadar yükselebilmiş.

Gökler çıkabildin, uçabildinse derindir,
Tarihi kendin yazıyorsan, eserindir.

Bahsetme bugün sade dünün mucizesinden,
İnsan utanır sonra yarın kendi sesinden.

Asrın yaşamak hakkını vermez sana kimse;
Sen asrını üstünde izin varsa benimse;

Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır,
Toprak, eğer uğrunda ölen varsa vatandır.

Mithat Cemal Kuntay

ÖZLÜ SÖZLER KÖŞESİ ( 1 )

2011-10-17T01:47:00.001+03:00

Başkasının ayıbından bahsetmek istediğin zaman, kendi nefsinin ayıplerını hatırla.

(Hadis)

Geçmişi dert etmek, yeni dert edinmektir.

(Shakespear)

Cennet cennet dedikleri , bir kaç köşkle bir kaç huri,isteyene ver onları. Bana seni gerek seni.

(Yunus Emre)

Yumuşak olma ezilirsin, sert olma kırılırsın.

(Victor Hugo)

Bilmediklerimi ayağımın altına alsaydım

başım göğe ererdi.

( İmam-ı Azam )

İstediğini söyleyen kişi, istemediğini işitir.
(Atasözü)

Bir yerde küçük insanların büyük gölgeleri oluşuyorsa orada güneş batıyor demektir.

(Çin Atasözü)

Olgun insan, güzel söz söyleyen değil, söylediğini yapan ve yapabileceğini söyleyen insandır.

(Konfüçyus)

Cesaret insanı zafere,kararsızlık tehlikeye, korkaklık ise ölüme götürür.

(Yavuz Sultan Selim)

İnsanlar başaklara benzerler, içleri boşken başları havadadır, doldukça eğilirler.

(Montaigne)

Az düşünen çok konuşur.

(İsviçre Atasözü)

Hiçbir zaman çıktığın kapıyı hızla çarpma. Geri dönmek isteyebilirsin.

(Don Herold)

Silgi kullanmadan resim çizme sanatına hayat denilmektedir.

(John Christian)

En iyi nasihat; iyi örnek olmaktır.

( Malcolm X )

Bencillik dostluğun zehiridir.

(Balzac)

Bir başlık olacaksa cümlemde; O sen olmalısın ...

2011-10-16T15:33:00.031+03:00

Bir başlık olacaksa cümlemde; o sen olmalısın.
Aşksın sen; saçmalıksın! ama sen, bir başkasın ...

Aşk; saçmalıktır. Saçmalatır bizi .

Aşk ; aslında özünde saçma sapan bir şeydir ! Lakin bir o kadar da güzel ve özeldir.
Hem olmak istedığimiz hem de olmaya cesaret edemediğimiz garip bir duygudur.
Bu yüzden ikilem de bırakır insanı. Amma velakin, bir aşk doğacaksa , mutlaka suretle doğar er ya da geç.Engel olamaz kimse.

Aşkın varlığı bir dert, yokluğu ise bir yaradır. Kimi zaman yok eder içten içe tüketir bizi, kimi zaman ise döndürür durur başımızı.. Aslında baş belası bir şeydir aşk. Ağrısız başını ağrıtır. Kumar kadar riskli,şeker kadar tatlıdır. Garip ama güzel birşeydir işte. Ya olduğu gibi görüceksin aşkı,ya da gözüne gözükmeyeceksin.

Yenı aşık olmuşsan eğer; aşk senin için saçmalıktır! Saçmalatır senı, saçma sapan şeyler yaparsın farkında olmadan, Kimsecikler senın umrunda değıldır çünkü sen artık körkütük aşıksındır.Dünya yansa ruhun duymaz. O an öyle bir hisse kapılırsın ki farkında olmadan, şu hayatta bır sen, bırde sevdiğin kişi var sanırsın.Diğerleri kimin umrunda ?Neden umrunda olsun ki ? Bu tatlı belaya bir bulaşmaya gör, zannedersin ki , kainat sizin ekseninizde döner döner durur ...
Böyle zamanlarda hayat size çok guzeldır ,tospembe düşler kurarsın ama bu günler de bır yere kadar sürer dime ??? Şu an içinizde bulunduğunuz durum bir sarhoşluk etkisidır , ayılmanız ise bıraz fazla zamanınızı alacaktır. Kendıne geldıgınde dusuneceksın yaptıgın bu sacmalıkları bır bırrr ...

Yasadıkların guzeldı etkısı sana özeldı! Aşktır bunun adı bıraz da saçmalıktır,süreklı saçmalatır seni! Olduk olmadık yerlerde yaparsın bu saçmalıklarını! Aşıksan eğer bil ki, aşk saçmalatır senı,yan etkısıdır bu aşkın. Sen İlk etkilenen değillsın, son da olmayacaksın !
Aşıksan ; heycanlanırsın,kanın kaynar , yine saçmalamaya en musaıt ruh halı içerisındesindir bil ki ! Biri sana dur ! derse bile,, sen devam et, çünkü birdaha tekrarı olmayabilir bu sahnelerin.

Bu yüzden erişemeyeceğin bır yere sakla aşkını, gönlünün seriliğinde muhaffaza et !
Aşk zamansızdır aniden çıkagelir, çalar kalbinin kapısını. Herşey yaşandığı zamanda güzeldir ve orda tüm tazeliğiyle tüketilir. Sonrası olsun, arkası gelsin istersin ama malesef ki yoktur! Aşk stoklarla sınırlıdır.
Sonrasında yaşamaya çalıştıkların ; Aşk'a aşık olmaktan başka bir şey değildir ! Bir sonraki eylemlerin tamamen aşk'a olan özlemdir!

Aşkın olmaması bazen olmasından daha hayırlıdır bizim için.
Aşk hiç demokratık değildir ! Kişiye seçme ve seçilme hakkı vermez.Bodoslama dalar, bir mutlak monarşi halindedir nasip kısmetiyle, Kısmetinden ötesi yoktur ama aşk yine de mücadeleye etmeye değerdir. Aşk bir bakıma mücadele etmektir ! Bazen kendinle çelişmek,çekişmektir.

Aşk; yeryüzünde tanımı halen tam olarak yapılamamış ,tanımsız bır cisim, acayip bir ş-e-y'dir.
Aşkın kabuğu yoktur soyulmaz ki, bir içine bakasın, kavun karpuz da değildir ki bu melet, bir koklayıp tadasın.
Tek içimliktir aşk,tek kullanımlık bazen de. Uzun ama tedariksiz bir seferdir.Yüreğinin coşmaya yeltendiği anda kendinden, bir başkasına doğru yapılan bir iç yolculuk mesafesindedir.

Aşk bir şans oyunudur! Doğru insana milyonda bir rastlanır.Aşk talih kuşudur kimi zaman üstüne pisleyebilir!
Aşk bir gonül işidir, ota da boka da meyil edebilir! Aşk zor olanı sever, nadirdir, narindir, kırılgandır! Bulunduğunda mutlak suretle kıymeti bilinmelidir ...

Not: Bu yazı , 06 Haziran 2010 ' tarihli postumun, güncellenmiş son halidir.

Çorabını Değiştirmeye Mecali Olmayan Adamın Neyine Dünyayı Değiştirmek!

2011-10-14T02:09:00.001+03:00

İnsanların tarihe nam salması ne derece müthiş bir olaydır ve bu işi kısa zamanda becerebilenler naçizane benim nazarımda "dahi" grubunda toplanır. 35 yaşında göçmüş, aynı dünyada aynı oksijeni tattığımız Mozart'ı tek bir eserini bilmese de nenelerimiz bile tanır. Yine merhum orta yaş delikanlılarından Steve Jobs şu satırları yazmamızın, okumamızın mimarlarındandır. Diyebiliriz ki Mozart'tan farkı nenelerimizin tanımaması olabilir, ancak dünyamızı siyah kazağı, mavi pantolonu ve yarım bir elma ile değiştirmek onu kahraman bir dahi yapar ve yapmıştır da. Bu mevzu çok makro ve seçici bir mesele olması yanında mikro ortamlarda da benzerlerini yaşarız. Makro dedik mikro dedik kafaya hafif anasonu verdik geçelim mevzuya.

Benim bloğumu açmam babamın öldüğü güne dayanır. Normal değildir. Babası ölen insan ağlar, perişan olur bacım gibi gider 3 gün yemek yemez. Rengi portakal sarısının az açığına çalıncaya kadar, ruhiyet-i hali kulak memesi kıvamına gelinceye kadar bunalım yaşar, sonra girdiği o karanlık dünyadan ruhi bir güçlenme, keskin bıçaklar gibi boktan gidişata göğüs gerecek kadar cesaretle çıkar. Oturup blog açıp yazı yazmaz, ilk yazımız kanatlanmış olsa da, sonraki yazılarımızda sık sık babamdan bahsetmişliğim, ağzından yazmışlığım, onu yaşıyor görmüşlüğüm vardır. Bu da benim bunalımım olabilir ve o karanlıktan çıkışımın yazısı da bu olabilir bittabi.

Babamın gençlik ideallerinin ufacığını fotoğraflar anlatırdı. Faşist diye atıldığı 2 üniversite, yüksek öğretim men cezası ve 25 sene sonra aldığı af sonrası 3. üniversitesini kazanması dışında kendisinin neler yaşadığının çok büyük kısmını "yakinlerden ölen insanlar arkasından anlatılan anılar" serisinden öğrendim. Anladığım kadarıyla bizim peder kendini tam bir "mal" gösterebilecek kadar dahiymiş. Hayatının hatası için üzülerek annemle evliliğini işaret edeceğim. Bakın annemi kötülemiyorum, kötülemem de. Ancak insanların "birbirine denk olma" durumu faşist babam için kendisine bir zeval gelmesinden korkan aile eşrafı tarafından "görücü usulü" bombasıyla havaya uçurulmuş. Bilmem kaç bin kitap okumuş bir insanın Ömer Seyfettin'i tanımayan biriyle evlenmesi çocukluğunu eve muhkem bir durum olmadıkça gelmeyen babasını görmeden geçiren bir nesile teslim eder ki mevzu bahis neslin azımsanmayacak kadar çok olduğunu düşünürsek, toplumun kolonlarından "aile" yapısının alt üst olmasında yegane sebebinin birbirlerini her müsait mekan ve zamanda düdükleyenleri konu alan berdüş dizilerin olmadığını görürüz. Hayata bakış açıları benzer, birbirlerini anlayan, dinleyen ailelerde 15 sene kocası öksüren bir eş, kocasına üst kat komşusunun aldığı son model çamaşır makinesini değil, göğüs hastalıkları hastanesini gösterir. Kader tarafından baktığımızda vadenin geldiği günü değiştirmeyecek bile olsa, daha sağlıklı ve geleceğini gören evlatların yetişmesine vesile olabileceğini ve kader mekanizmasının bu varsayıma karşı çıkmayacağı görüşündeyim ki bu da bir varsayım.

Babam gibi bir adam olmak isterdim, onun yetiştirdiği gibi kendimi yetiştirmek ve hatalarını kendime ders ederek dünyayı değiştirebilecek bir insan olabilirdim. Ancak dünyaya "tavuk-yumurta-civciv" paradoksuna benzer çakma paradokslar yaratmak dışında esaslı bir katkım, hiç değilse inşası süren bir yapıya koyduğum tek bir taş olmadı.

Bir ton işle uğraşınız varsa aslında hiçbiriyle uğraşmıyorsunuz demektir. Aslı şu olmalıdır; Bir ensturman mı çalacaksın o zaman onu çal herkes dinlesin, inşaat mühendisi mi olacaksın o zaman öyle bir bina yap ki hamile kadınların canı kireç çektiğinde duvarlarını yalamaya kıyamasınlar, şarkıcı mı olacaksın o zaman onu öyle bir söyle ki seni dinleyen kendisini jiletlemekle yetinmesin yanındakini de jiletlesin, yazı mı yazacaksın, o zaman yaz Ahmet Hakan bile okusun, iç geçirsin. Yaptığın işte en iyi olduktan sonra kendini beğenmek en meşru hak olur; kendini beğen, arkandan siktir çekilsin, Meyve ver taşlan düşen elmanın da yarısını ısır "benim yarım elmamı yiyin taam mı!" diye de atarın olsun. İnsanlar sırf sevmesi için mütevazilik göstermek sanal bir sevgi yaratır, insanın sevilmesi için yapması gereken ilk iş kendini sevmesi ve kendine güvenmesi olmalıdır.

Ben hayatımda tuttuğum hiçbir işi aslında yapamamış bir adamım. Şu yazıyı yazıyorum mesela her kelime bir öncekinin gayri meşru çocuğu. Cümleler piç haliyle. Bırak yazı dediğini Ahmet Hakan yazsın, sen becerebildiğine git dedim sürüce kez, mamafih piç cümleler kurmayı bırakmayı bile başaramadım. Her küfür ettiğim imkan ve şeraitten affımı dilerim. Aynı hayatı sürdüğüm hatta daha kötüsünde olup dünyaya parmak atan arkadaşlarım var benim, bu da mikro ölçekte onları "dahi" pek tabi beni "mal" yapar.

*Steve Jobs yaşarken kıymeti bilinen ender adamlardandı kendisine rahmet diliyorum, ancak mezarına neden herkes ısırdığı elmayı bırakıyor anlamış değilim, acaba yarım elmayla onu mu demek istedi?

*Mozart dedim ama ben Beethoven hayranıyım özellikle de 9. senfoniyi yazan ellerini, duymayan kulaklarını yiğerim ben onun!

*Babamı artık sadece özlemiyorum. Özlemek, onun için çalışmak kadar insanı hayırlı evlat yapmıyor.

*Bu satırlarla dörttür Ahmet Hakan lafzı kullandım. Okumadığını bildiğimden rahatça atıp tutuyorum bu da Ahmet Hakan'ın bu satırları okumamasının güzel yönü.

*Kocakulaklı bir maldan ayrıntılı nameler dinlediniz, saygılar.

BLOGSPOT.COM - İÇİMDEKİ BLOGGER ...

2011-10-10T21:42:00.001+03:00

Blogspotun geçici olarak da olsa kapatılması, galiba bende çok derin bir iz bıraktı. Bugünlerde daha iyi anlıyorum. Kumanda paneline ulaşıncaya kadar içimde ki heyecan hep panelin açılırken birden yavaşlamasıyla, gittim bak tekrar gidecem dermiş gibi bana bakmasını hazmedemiyorum.

Herhalde , artık bu yüzden dört elle sarılamıyorum Blogspot'a. Yarın birşey olacak da tekrar kapatacaklarmış gibi bir his hasıl oluyor sürekli bende. Bu nedenledir ki, daha yazınsal değeri yüksek yazılar yazmaya çalışmak bazen bir zaman kaybıymış gibi hisediyorum.

Aslında kendim için yazıyorum. Kimseye verilecek hesabım yok çok şükür ! Lakin artık bir şeyler eksikmiş gibi bir tat gelmeye başladı yüreğime. İşte bu nedenle blog yazmaya son veriyorum diye bir cümle kullanmayacağım. Böyle birşey hiç aklımdan geçmedi. İnşallah bundan sonrada geçmez, zihnimin bile en ucra köşesinden.

Sanırsam , ben bu yazıyı rahatlamak için yazdım. Ya da bu konuda siz ne düşünüyorsunuz diye merak ederek yazdım. Tabi ki bu konuyu daha önce tekrar tekrar masaya yatırdık ama üzerinden zaman geçmesine rağmen yine de böyle bir düşünceye benim gibi kapılıyor musunuz? Sadece bunu bilmek ve sizden duymak istedim.

Tabi ki ilk blog yazmaya başladığımız hevesi,acemiliğin getirdiği tadı, keşfetme arzusunu haliyle kaybettik bununda etkisi var bunda biliyorum . Zaman geçiyor biz istesekte , istemesekte ...

Ama birşeyler sırf bu belirttiğim sebebten dolayı, yazma şevkimi sekteye uğratıyor. Bir ben miyim bunu yaşıyan? yoksa ben panik atak felan mı oluyorum :))
Nerde eski bayramlar diyen büyüklerimiz gibi oldum dime . Nerde eski Blogspotlar ...

Not: SEvgili dostlarım, bundan sonra blog sayfamda , bir veya iki günde bir özlü sözler yayınlamayı düşünüyorum. Sözün Özü - Özlü Sözler köşesi yapmayı düşünüyorum umarım beğenirsiniz. Ne zaman Özlü sözler biter bende köşeyi kapatırım olmam mı ?
SEvgiyle kalınız ...

YETKİLİ ...

2011-10-02T18:05:00.003+03:00

Görevi olmayan nice görevliler vardı, benim bu güzel memleketimde.

Görev kelimesinin sözlükte bir çok anlamı vardır.Keza bu kelimeden türetilen görev kelimesinin de. Ama nerde? kağıt üzerinde ...

Biz kurumsalız diye geçinen nice sektörün dev firmaları meğerse dışardan çok janjanlı geliyormuş. İçine girdiğinizde hepsi birbirinin aynı rengi.

Bu sıralar görev dağılımına, kurumsal statüye , ve özellikle şişirme ünvanlara fena takmış durumdayım dostlar. Ne o kardeşim bu şişirme içi boş ünvanlar! Biri der , genel kordinatörüm digeri süpervisör,biri kurumsal bilmem ne stratejisti ? felancası bölge operasyon uzmanı. Gören sanacak kıtaları onlar keşfediyor.

Hepsinin kartvisitinde ad ve soyadından uzundur görev tanımı. Kurumsal firmalarda daha önce çalışmış biri olarak hiç hazetmedim bu durumdan. Boynuna astığın kartta veya şirket işleyiş şemasındaki konumun çok önemli olmamalı senin hayatında. Nasıl bir görev etiketi yapıştırılıyorsa bu kurumlarda insanlara. Mikroçip takılı insan gibi iş dışındaki hayatında da kendini öyle görüyor bazıları. Bizim mahalledeki yetkili servisten ne farkın var senin alasen ? Hem çağırdın mı ? Anında yetişiyor yetkili servisimiz imdadımıza. Evime kadar gelip yetkisini esirgemeden kullanıyor. Ya sen ? Oturduğun yerden kaba etlerini büyütüyorsun sadece. Yok yok böyle olmamalı yetkilim senin yetkin! Emrine verilmiş insanlar olabilir ama sende birşeyler yapmalısın. Emir demiri bir yere kadar keser.

Sürünün başındaki çobandan bir farkın yoksa eğer, ünvanım var diye böbürlenmiceksin. En son çalıştığım kurumsal firmada şirket görev şemasına bakıp bakıp uzun uzun düşündükten sonra , ertesi hafta istifa etmiştim.

Kişisel kanatim şudur ki; Büyük şirketlerde,kurumlarda sırdanlaşmaktansa , küçük bir işletmede öenmli bir kişi olacaksın.

Hep kendi kendimize deriz ya : '' Kendi işinin patronu olmalı insan'' ne güzel bir şey değil mi? Kendi kuralını kendin belirlersin. Ne bir kurumsal unvan bulmaya ihtiyacın olur nede izin alırken birine hesap vermeye .

Yıllardır kendi işimi kurmanın telaşında bir insan olarak, her gün yeni fikirleri masaya yatırırım. Kimi mantıklı bulurum kimini saçma. Bazen de net sermaye ihtiyacını karşılayamadığımdan vazgeçerim.

Sözün Özü, hayatta yetki dağılımdan ,kof ünvanlardan daha önemli şeyler var. onların peşinden koşmak bana daha cazip geliyor . Tabi sizin bilmem? İnsan bi ömür mutluluğu için; eşini,işini iyi seçmeliyse eğer. Ne gerek var üç günlük dünyada bu kadar yetki kargaşasına ? ...

MÜSAİT BİR YERDE ...

2011-10-01T13:51:00.003+03:00

Müsaitmisiniz size gelicez ?

Müsaitsen görüşelim ?

Kalbin müsaitse girebilir miyim?

Müsait bir yerde inebilir miyim?

Şu an müsait değilim !

Bu klişe sözleri niye yazdım? Bilmiyorum :)) Ama bir şey var ki; bir işin layıkı ile yapılabilmesi için tarafların bir müsait yerde ve zamanda uzlaşması gerekiyormuş bunu şimdilerde daha iyi anladım.

Geçen gün bir minibüse bindim ( böyle mi yazılıyordu bu araç? ) neyse hanımefendinin biri '' Şöför Bey müsait bir yerde dururmusunuz? incem '' dedi.
Aman demez olaydı, şöför aldı bu zatı-muhteremi yüz metre ileride indirdi. Sonra koptu kıyamet. Bayan ; '' Ben size müsait bir yerde indirin diyorum siz beni nerede indiriyorsunuz ! '' dedi.

Şöför Bey Amca ; '' Müsait bir yerde dediniz evet doğru, ama kime göre müsait bir yerde durmalıyım? Size göre her yer müsait olabilir ama bana göre 100 metre ilerisi daha müsaitti izin için, o yüzden sizi orda indirdim buyrun inebilirsiniz. ''dedi.

Nasıl bir gülmem geldi o an anlatamam size. Hatta taraflar tartışırken ben sesli sesli gülmeye başlamıştım. İkisi bir olup bana dalacaklar sandım bi an :))

Bizim semtin şöförleri aristokrattır biraz. Helenistik dönemin son zamanında , semtin son minibüs durağında, elini başına yaslayarak düşünce üretmeye bayılırlar.Varoluşumuz, dünyanın şekli yapısı ve etik ahlak üzerine birbiriyle şiddetli tartışmalara girdiğine tüm mahale şahit olmuştur.

Evet gelelim müsait olmak kavramına ? Soran kişinin kim olduğu burda çok önemlidir. Sizin için önemsiz biriyse bunu soran, siz hep meşgul birisinizdir hiçbir zaman zaman ayıramazsınız o kişiye.

Keşke, sevgi , aşk gibi önemli gönül meselelerinde , karşı tarafın ilgisi , hep müsait olsa bizim için. Aradığımız zaman hep müsait olsa , kalbi hep bize müsait yerde atsa. İster 100 metre ileriden ister 100 kalp atışı geriden...
Yeter ki , bizim için atsın , gerisi ne fark eder ?

GEÇEN GÜN BU ZAMANLAR ...

2011-09-22T02:29:00.000+03:00

Mutluluk pozlarım kim bilir? Sensiz,nasıl yansıdı karelere,

Hiç fotojenik değilimdir bilirsin,

Öyle kolay çekinemem,

En azından dik durup, bi poz vermek lazım.

Düşümde az önce resmini çizdim,

Tablo yine benim kalbim,çerçeve senin suretin,

Kara kalem çalıştım bu kez, bahtıma.

Belki bu kez ters dönerde talihim ,mutluluk çıkar şansımıza ...

EVLİ , MUTLU , ÇOCUKLU ...

2011-09-21T00:40:00.000+03:00

Evlilik kavramı ; oldum olası çok ilginç gelir bana dostlar. Nedenini halen çözmüş değilim. Düşünce gücümle ,soyut olan çok şeyi somutlaştırabildim zihnimde ama evliliğin halen bir resmini çizemedim.
Düşünün ki; hayatın belli bir döneminde kadar yalnız yaşamışsın,tek kişilik hayaller kurmuşsun kendince, Sana karışan görüşen yok, Belli sorumluluklar hariç kimseye hesap vermezken,birden karşına biri çıkacak ve bir imza ile hayatına yön vermeye başlacayacak.
Çok garip dimi? '' değil mi? '' garip çok garip ...

Bunun nesi garip Sözün Özü ? diyeceksiniz , evet çekinmeyin söyleyin :)) Bende biliyorum bu doğanın kanunu,aile toplumun yapı taşı,evlilik,yuva,çoluk çoçuk çok önemli kavramlar farkındayım başım gözüm üstüne. Benim bu hayatta resmi varlığımda da bu kurum başrolde, her baktım yerde o varken , neyi ? sorguluyorum bilmiyorum ama tuhaf geliyor bana ne bileyim ...

Kader kısmet (yazgı ) , tabi ki yazacağım şeylerin açıklaması biliyorum ama , içimde, taaa benden de üçerü ben, benim böyle düşünmemi istemiyor.

Senli yaşlarda veya sana yakın. Bir insan var gençlik hayallerinde onla veya onsuz, severek veya istemeyerek ,her neyse birine diyorsun ki gel bana yol arkadaşı ol. Teklif kabul ediliyor, sözler veriliyor ,tarihler alınıyor. Bir dünya masraf yapılıyor yeni bir ev kuruluyor. Ama daha önce ne güzel beleşten yaşıyorduk, şimdi ne gerek var bu kadar masrafa diyemiyorsun? Senin adına birileri hep karar alıyor sen genellikle emme basmatulumba gibi kafanı sallıyorsun , bişey diyemiyorsun eziksin, çünkü sen kaşındın :))
Senden başka herkes, birden seni senden fazla düşünüyormuşşş gibi görünüyor. İnanıyorsun ister istemez. Bir düğün organize ediliyor adınıza 3-4 saatlik bir eğlence. kadrajta göründüğün süre toplasan bir saat. evet birkaç saatlik gecenin kahramanısın. Başrolde sen ve müstakbel eşin.
Sonra sen o müstakbel hanımınla hergün görüşüyorsun bazen oluyor sadece 7-24 onu görüyorsun. Allah korusun ya doğru kişi değilse eşin. İnsan nasıl ona tahhamül edebilir.
Bide senle özleşiyor o insan. Seni yolda gördüğünde arkadaşların senden önce veya sonra onu soruyolar.

Binküsür kişilik düğün salonu kapalı gişle oynuyor sizin için. İyi tarafı gişe hasılatı size ait (taraflar çirkeflik yapmazsa şayet) size ait günün o saatleri , mekan sizin ve sen düğününe gelenlerin en az yarısını tanımıyorsun. Diğer yarısı meçhul.
Sen o arada dalmış gitmişsin vadesi yaklaşacak ilk taksitlere Sonradan öğreniyorsun ki düğündeki kalabalığın bir kısmı artık senin yeni akraban olmuş haydaaaa! Ciccii akrabaların hayatına girdi bile, bi hoş geldin desene :))
Benim akrabam bana fazla yük oluyor zaten bir de bu nerden çıktı diyemiyorsun. Artık çevren çok geniş , sırtın yere gelmez aslansın sen bidenesin , sen artık bir eniştesin veya yengesin ...

Evlenen arkadaşlarımın hepsinin düğününde aktif rol oynadım. , Onlar mutluluk pozları vermeye çalıştığı sırada, ben de daldım bunları bir bir düşündüm...
Onlara da düşüncelerimi açtım ama ilerleyen yıllarda yarısı doğruladı kimi iş bildiğin gibi değil dedi bana akıl fikir verdi. Kimi '' herşeyi boş ver de çoçuk bir başka oluyormuş lan'' diyebildiler buruk ve mağrur bir şekilde ...
Kimi aman olum evlenme biz evlendikte noldu dedi. Felan filan söyledikler, bi kulaktan girdi diğerinden çıktı.
İster evlilikten korkuyorsun sen ondan böyle söylüyorsun dea. İster bastırılmış duygular dea. Ne bilim ne derseniz deyin kabulümdür ama size bişey söylim mi ? :
Evlilik çok garip bir şey beaaa ...

YİNE BİR GÜLNİHAL ALDI ŞU GÖNLÜMÜ ...

2011-09-18T19:39:00.000+03:00

     NEDEN BLOG YAZIYORSUN ? BLOG YAZMA AMACIN NE ?
    BU İŞTEN BİR KARIN VAR MI?

         Bu sorular size değildi sevgili dostlarım. Kendini bilmez arkadaşlarımın geçen gün bana yöneltiği sorulardı :))
Zaten birbuçuk aydır yazamıyordum , bir de üstüne erinmeden onun bu sorularını cevapladım ama arkadaşım dinledi dinledi sonra bi şey anlamadım dedi ve çekti gitti :))
Blog sayfalarına göz atarken arkadaşım Erdinç girdi birden içeri.'' Napıyorsun kanka '' diye seslendi. Bende tam blog üzerine sosyolojik çıkarımlar yapıyordum kendimce, dalmışım bi an öyle. Gözlemlerim vardı el değmemiş bir başka gözün yardımına ihtiyaç duydum bir an.

'' Erdinç; sana birkaç blog göstereceğim,bunları sana zahmet iyi incele, sonra senden o değerli yorumunu rica etcem olur mu '' dedim.
Sağolsun kırmadı. '' Tamam kanka '' dedi. Başladı okumaya. ilk etapta 3 blog inceledi kesmedi. sonra 2 blog daha baktı. ''sıkıldım blog bakmaktan, ne soracaksın sor bekliyorum kardeşim ? '' dedi.
Gösterdiğim bloglar arasında kendi blogum da vardı. ''Ya bunlar ne böyle ya, ne renk var ne video! pasa yazı var bu sayfalar da. Zaten hepsi de birbirine benziyor '' dedi. Allah belanı vermesin dedim senin. biraz gülüştük. Anladım ki arkadaşımın bir blog sayfasından beklentileri farklıydı ya da blog sayfasının ne amaçla kullanıldığını sonrasın da girdiğimiz sohbet esnasında öğrenmişti.

         Ama yine de fikirlerini önemsedim. Blog yazan başka bir arkadaşım da ; '' Blog yazmak bence yazınsal bir değer taşımalıdır'' dedi. Ve ekledi ; '' Her konu hakkında sırf yazmak için yazmak düşüncelere zarar verir '' dedi. Galiba kast ettiği şey ileriye yönelik kalıcı eserler vermek gibi bişeydi. Ya dedim altı üstü blog yazıyoruz. Yazınsal değer de olmalı yazı da ama her zman değil ...
Şu an bir edebiyatçı'dan beklenen sorumluluğu bizden istemen acımasızlık değilmi ?diye konuştuk durduk ... yaptığımız sohbet sonrası dedim yarın (bugün için) yazınsal değer taşımayan samimi bir yazı ile tekrar sezonu açmalıyım. İşte bu yazıyı sırf bu yüzden yazdım. Yazının başlığını ise, konuyla bir alakası olmadığını göstermek için seçtim :)))

İşlerimizin yoğunluğundan,yaz tatilden, mevsim sıcaklarından, o yada bu sebepten yazamadığım günlerin acısını çıkarmak istiyorum ben de sizler gibi.
Yukarı daki soruları sıkıldığımızda kendi kendimize soruyoruz doğrudur. Hatta bazı arkadaşlarımız pes edip bloglarını silip gideceklerini sanıyorlar bu diyardan ama sonra tekrar geri geliyolarlar. Niye ? Yazmak sadece yazmak değil bazı insan için çok daha fazla anlam taşır bence ...
Arkadaşımın bana yöneltiği '' Bu işten bir karın var mı ? '' sorusunun cevabını ise bu yazıyı bitirdikten sonra , yayınla butonuna basarak göreceğim :))))

SEvgiler ...

DUA İLE . . .

2011-07-15T08:21:00.000+03:00

Rabbinizden bagışlanma dileyin. Sonra da ona tövbe edin...Gerçekten benim Rabbim,esirgeyendir, sevendir.(Hud90)...

Dedim ... Bunca günahım var hangisinin tövbesini yapayım...

dedin :

"Ey kendi aleyhlerinde olmak üzere ölçüyü taşıran kullarım. Allah'ın rahmetinden umut kesmeyin. Şüphesiz Allah, bütün günahları bağışlar. Çünkü O, bağışlayandır, esirgeyendir." (Zumer53)

Dedim ... Rabbim günahlarım tövbe ettiklerimden daha fazladır. Hepsini söylemeye dilim varmadı. Onları da affedermisin?

dedin :

''Size demedim mi, göklerin ve yerin gaybını gerçekten ben bilirim, gizli tuttuklarınızı ve açığa vurduklarınızı da ben bilirim.''(Bakara33)

Dedim... Yine gelsem bağışlarmısın?

Dedin :

''ALLAH'tan başka günahları bağışlayacak olan yoktur.''(Ali imran135)

Dedim... Rabbim benim senden başka kimim var?

Dedin :

''ALLAH kuluna yetmez mi?''(Zumer36) . . .

BERAT KANDİLİMİZ ve CUMAMIZ , MÜBAREK OLSUN...

CENAB-I HAK , YAR VE YARDIMCIMIZ OLSUN İNŞALLAH.
HERKESE HAYIRLI KANDİLLER DİLERİM ...
DUA İLE ...

SEvgiler
SAygılar ...

DEDİ ve lafı KODU

2011-07-09T12:02:00.000+03:00

               Bi insanin basina gelebilecek en kotu seylerden biri nedir ? diye sorsam siz değerli okurlara bisürü şey sayarsınız bana biliyorum.Ama tek seferde tahmin edemezsiniz söylicem şeyi. Zanlımca başa gelse de çekilmeyecek en kötü şey : iki bayanın dedikodusuna tanık olmak, katlanmak zorunda kalmaktır. Düşünün ki baştan sona zengin bir muhtevası olan bir diyalog ! ama giriş ve gelişme bölümüyle başlayıp da bir türlü sonuca gelemeyen,gelmek bilmeyen bir sohbetin en dikkatli görgü tanıklarından birisiniz. aman Allah`im bu ne büyük bir zulümdür.Evlerden kapılardan ırak olsun ...

             Bugün bi ulaşım aracında yoğun kalabalıkta gotgote seyir ederken iki artı bir kadın belirtdi tepemde. dakkika bir başladılar sohbete. durun bir araç hareket etsin! Zorunuz ne. Muhtemelen dışlarda hararetle yarım kalmış bir muhabetin birazdan rövanşı oynanacak yanımda. Kılıçlar çekilecek , ceng eyleyecek birbirleriyle ,ötekive berikilerle hanım teyzeler,bayanlar ...
Onlar adina ister  bayan bayana konusma desin, ister iki lafın belini kırma bilmem nee ... Hepimiz biliyoruz ki Birinin arkasından konuşulan herşeyin adı : dedikodu'dur yani gıybet'tir.
İkili diyalog şöyle başladı :
A: Duydun mu ? Mehtap yeni aldığı eve bi dünya para harcamış ama inan evini yine pok götürüyor.
B: İnsanın içinde olcak Aslı Abla. Mehtabı biliyorsun üstüne başına alsın dursun. Evine gitsen bir bardak su içmeye tiksinirsin...

İki kadin dedi dedi durdu günün kurbanı hakkında ! futursuzca sarfettiler sözleri. sozleri karsindakinin dudaklarina usulca kondu. Aynı eleştiriyel yüzsüzükte diğerinin yüzünde anlam buldu cümleler.
A 'nın Felanca komsusu kendini cekemiyormus hep onu kiskandigindan o ne alirsa onu aliyor bosyere harcamalarda bulunuyor zaten aldiklarida bi halta benzemiyormus. Digerinin cok sevdigi bi eltisi varmis fakat cocugunu hic iyi yetistiremediginden artik kendi cocuguna da kotu ornek oluyor diye artık görüştürmeyeceğini belirtiyor. Anasından ne görürse onu uyguluyor çoçuk diye noktalıyor sözlerini. İşte böyle gosteriyor eltisine sevgisini.

          Bunun gibi nice seyler anlatildi onlarla zorunlugu yolculugum esnasında. Malesef malesef ki kulakligimi almamistim bir şeyler dinleyemedim. Ve mecburen onları dinlerken telefonun not defterine başladım yukarda ki diyoloğları yazmaya.Ve ben onları dinledikce once onlardan tiksindim sonra onlarla ayni havayi soludugum icin kendimden utandim. Bu kadınları birer örnekti sadece daha kötü dedikodulara da şahit oldu istemeden bu bünye. İki bayan yan yana gelmesin aynı ortamda bulunmasın. Madem bulunuyorlar aynı ortamda, siz orda olmayın :)) Nerden buluyorsunuz bu bitmek bilmez enerjiyi. Anlattıklarınız size nasıl bir kar sağlıyor ? Konuştukça stres mi atıyorsunuz yoksa gerçekten deşarz mı oluyorsunuz?
Çok samimi arkadaşınıza o an başınızdan geçen olayı daha olay bitmeden nasıl anlatsam diye hemen kafanızda kurguluyorsunuz dime gerçekten ? yoksa bu kadar komplike cümleler nefes almadan süzülemez dudaklardan.

Derler ki bayanlar; sadece biz hanımlar mı dedikodu yapıyoruz ? hiç erkekler yapmıyor mu? Erkekler daha kalitesini yapiyorlar da hep biz bayanlar goze batiyoruz  ay ay insanin adi cikmsin derlerr :))
Bi karsi taraf olarak objektif dusundum. ( hatta bunları yazarken de bayan arkadaşların tepkisini maruz kalmayalım da sonra bana sinir olup başka bir blog yazarına dedikodumu yaparlar da üzülür oturur bir köşede ağlarım :)) ) Evet tarafsız düşündüm bir erkek olarak; yapabilir erkekler de , gozlemlerimi tekrar masaya yatirdim da ; yokk be ablacim biz sizin tirnaginiz olamayız.

Erkekler; spor , araba,iş muhabeti yaparken bi yandan da önünde ki gazetenin arka kapağında ki bikinili kadının vücut hatlarından söz açıp alakasız bi şekilde açtığı sohbeti yine kendi kapatır. Bundan öteye bi muhabbet yapamazlar yapsalar da onun adı dedikodu olmaz. Yüz yüze söyler ne söylicekse geçer giderler oradan. Zaten erkekler bu tür muhabbeti fazla oteye tasiyacak yetenege sahip de degildirler. Oyle bayanlar gibi dedin mi lafi koduramazlar gedigine.  Ahh dedikodugezer ablalar ayak ustu bende senin dedikodunuzu kaleme aldim ya sizden korkulur : )

Ben halen ciddi ciddi düşünüyorum. Bayanların dedikodu yapması yemek yemek gibi bir ihtiyaç mı ? hayatının gerçekten olmazsa olmazlarından mı ? Yoksa olsa da olur olmazsa yok dayanamam illa yapmam lazım dediği bir aktivite midir ? Çözemedim bir türlü ben bu işi, en iyisi gidip bir bilene sormalı ...

Hocam Başlığı Gençliğin Teknolojiyle İmtahanı Olarak Yazalım!

2011-07-05T22:31:00.000+03:00

Lise zamanlarımızda önemli bazı tırsınç dakikalarımız vardı. Misal hocaya abesle iştigal soru sormak adamin suratını hocanın üstün kavrama özelliğine sahip elleriyle işgal etmesi demekti. Hocanın sorduğu soruya oturulan mevkiye göre pencerelere sürülmüş macunlara, duvardaki yarıklara yada sıranın üstüne kazınmış sevgili isimlerine sukut ederek bakmak, ilahi güçten bakılan yerde cevabın belirmesini, böyle içe doğru bi "oku!" mucizesi beklemek, hazin bir sonun habercisiydi keza. O zamanlar hoca dayaklarından sonra velilerin okul yönetimini "hepinizi Hakkariye sürdürceeğğem" diye kendini okul girişindeki demir kapıya zincirleyerek protesto eden hareketlerinin yerini varoş semtlerde "vay eşşolu eşşek demek hocadan dayak yidin!" dayağı, kral dairelerinde ise "çabuk odana murat can cezalısın harçlığından kescem ayrıca ahşama yemek filan yok" cezası olarak ayrı bir ebeveyn fırtınasına çeviren uygulamalar mevcuttu ki tam bir karanlık orta çağı, tam bir höyt deyince susan efendi ögrenci üstünlüğü politeryası hakim ülkede.

Sorsan şimdi bizimkiler hep kendini savunur öyle şeylerde "bizim zamanımızda şu yohtu bu yohtu zart olmazdı zurt için şu yapılırdı" iyi de babacığım yani tarihi kayıtlara bakıyoruz o zamanlar olmayıp bizim zamanımızda olan sadece renkli televizyonlar var, hadi biraz daha ötesinde kumandalı renkli televizyonlar olmuş. O da zaten babam kumandayı gömleğinin cebine koyardı tuşlarının ne işe yaradığını bile anlamazdık. Enteresan gizemli bi aygıttı sadece bizim için. Yani gömlek cebinde muhafaza edilen kumandanın kefareti okulda dayak nedeniyle yenilen 40 dakikalık dayaksa, şimdiki çocukların diri diri gömülmemesi şaşırtıcı bişe değil mi lan?

Benim zamanımda Nintendolarda Mario' ya zıplayınca "basınca zıplıyo lan" diye ağzı açık bakıyordum, onu da zıplatmak için anneme "anneee nooolurr Eren gillere misafirliğe gidek nooluur" diye yalvarıyordum. Teknolojiye en sık ulaştığım zamanlarım Eren' in ayağını kırmasına binayen her gün gittiğim "Eren' in evde canı çoh sıhılıyo şu kepçe arhadaşı gelsin biraz oynasınlar" zamanıdır ki o zamanlar da hep Eren Mario oluyodu ben Luigi. Bütün kutuları kırıp bana pis pis gerizekalı muamelesi yapan Eren'e tahammül etmişim, onun bile bi bedeli vardı demek istiyorum.

Olay bilgiye çabuk ulaşıyorduk ise, nerde üstadım? Hoca ödev verir gider halk kütüphanesine sabah girersin akşama kadar içi kurtlanmış kitaplardan yazar durursun. Hadi kitaplar eski zamandakilerden yeni diyecem de kapağında "mektebimin can-u alisi talebem Füsun Takar' a armağandır Tarih: 13.09.1943" yani kitabı yazan da, satan da, hediye eden de, hediyeyi alan da şu an rahmetli. Ölmüşlerine rahmet olsun diye çocukları halk eğitime bahşetmiş kitabı bu mudur imkan?

Şimdi ben de "bah şimdi ki çocuhların her şeyi var" bıdı bıdısı yapıp yeni neslin körpe beyinlerine taş atmak istemem de arkadaş 13 yaşındaki çocuk wikiliksin ülkeler arası gizli yazışmalarını 0,22 saniye içinde buluyor.

/süre googleda an içinde arama yapılarak bulunmuştur./

Ama buluyor mu? Yok! Okuyor mu? Yok! hayatı boyunca 2 tane kitap okumamış genç dimahlar çakma cümlelerden kendilerine feysbuk iletisi yapıyor. Geçen üniversite hocası konuşuyor "ödev verdim web sayfasını olduğu gibi getirmiş, worde bile atma gereği duymamış" diye yakınıyor peki dayak? Yok! dayak atılsın uğraşında değilim, biz neden dayak yedik onu soruyorum! Üniversite gençlerinin dinamizim kaynağını sosyal olanlar; çektirdikleri resimleri feysbukta paylaşanlar, evde mal mal oturanları ise bütün gün onları beğenenler, paylaşanlar oluşturuyor. Feysbuk hesabının donduğunu öğrenince tansiyonu düşen, bunalıma girip hayata küsen gençler, teknolojinin kendisine muhtaç ettiği, yönettiği insanlar ve ellerini ovuşturan zafer içindeki katipalizm. Böyle bir toplumda cehalet vazgeçilmez bir hıyarlıktır ki böyle bir hıyarizimden hiç bi cacık olmaz afedersiniz.

Dindar geçineni dinini bilmez, 5 şartı deyince şeyy "Allahh, Peygamberr, Melekkk, bidee ha şey oruç, oruç" diye sana bakar, kafasına eseni cennete gönderir esmeyeni cehennemde yakar, Tarihçisi "kardeşim ben tarih ohuyom benden iyi mi bilceksiniz Kanuni, Yavuz'un babası!" entelizmi yaratır. Fizikçisi "kuantum böyle şey gibi enteresan bişe" diye şaşırtır vb.vs. Böyle zengin bilgi kaynağı ortamında bilgisiz yetişen gençlerden internet kafelerde kantır, knight gibi çoklu oyunlar oynarken "beni bırahmayın lağğnn sıhın sıhın gafalarına sıghın!" dayanışması olur başka da bi bok olmaz.

Peki benden bi bok oldu mu? Olmadı. Ama diyebilir miyiz ki bunun Marioyu zıplatmakla alakası var diyemeyiz.O zaman dağılalım.....

az durun balkon konusmasi yapicamm

2011-06-17T08:50:00.001+03:00

MİM DEDİĞİN NEDİR GÜLÜM ?

2011-05-11T22:18:00.000+03:00

Evveett sıra geldi yazmaya...

Kısa aralıklarla gidip gelmelerime alıştı artık beni tanıyan güzel insanlar.Artık gitmelerimi kimse umursamıyor, yadırgamıyorlar. Biliyorlar ki Sözün Özü ;kürkçü dükkanına kısa zaman sonra dönecek :))

Zaten benim de gitme gibi bir niyetim hiçbir zaman olmadı olmaz da. Biz yazmaya alışmış insanlar bi fırsatını bulur yine yazarız vesselam.

Bazen ister istemez tenhalaşıyor insan.Canım bişey yapmak istemiyor, yada yoğun oluyorum,yorgun oluyorum vss derken blog yazmaktan kısa bir süre uzak kalabiliyorum. Ama blog okumaktan asla geri kalmıyorum. Yazamasamda blogları mutlaka takip ediyorum.Kısacası canım blog yazmakla yazmamak arasında gidip geldiği içindir işte bütün bu meselem. (ortada bi mesele de yok hea lafı uzatıyorum )

Bu yazımda ''blog yazarlığı'' hakkında ki düşüncelerimi sizlerle paylaşmak, ve kendi blog sayfam hakkında da bir kaç sır vermek istiyorum sizlere. Amacım ; konuşmak, biraz da dertleşmek sizlerle; Bakalım sizler de benimle aynı fikirdemisiniz ? ama öncesinde , epeydir aklımda olan bir fikri , dün bana vermiş olduğu MİM'le zihnimde canlandıran '' Gelibolu17 '' (yani teyzeme ) çok teşekkür ediyorum. Bir çok kişiyle birlikte beni de mimlemiş olmasının nedeni şu soruydu :

1 ) "Blog açma hikayeniz" nedir ?

2) "Blog adınız.... Neden bu ismi seçtiniz ve hikayesi nedir?"

En baştan belirteyim ki bu yazı biraz uzun olacak.Yok ben duymadım ,okumadım demeyin sonra bahane kabul etmem ona göre! Benden uyarması sizi :) Zaten epeydir yazmıyorum kelime dağırcığım dolmuş taşmış hırsımı sizden almim :)) evet sıkılacaksanız şayet ? Şu an bu satırda okumayı bırakınız !

Madem şu an bu cümleyi okuyorsunuz tamamını da okuyacağınız anlamına geliyor sabrınız için teşekkürler şimdiden :))

Blog geçmişim çok uzun yıllara dayanmıyor 1,5 yıldır blog yazıyorum. Çok sayıda ödül ve bi dünya mim aldım. Aslında bir çoğuda gereksizdir bu mimlerin açıkçası :) Yani çoğuna itibar etmedim bi iki mim'e cevap yazacaktım ki zamanım olmadı derken ilk defa bir mim'i cevaplıyorum anlayacağınız .
Bu mim ne lan! Açılımı ne ? Hangi ülke menşeli, kim niye çıkarmışş :))) İlk başta ismi kulağa hoş geliyor ama sürekli mim ,mimm, mimmm ... diyince sinek vızıldaması gibi oluyor bi süree sonra. ( bakın deniyin çok sinir bozucu bişeyy ,ıghhh ! aynı 118 ... bilmem kaçın reklamları gibi )

Mim'i veren zat-ı muhterem sevgili teyzem'e bu mim' i napcam şimdi, nerde cevaplıcam diye bloguna yorum yazarak sordum ama sadece kendi blogumda yayınlamam gerktiğini söyledi . Başka da bişey demedi. Ben sana verdim nasıl olsa, sende başının çaresine bak der gibiydi :)) (kızma teyze hea, şaka yapıyorum )
Bende kendi üslubumla cevaplarım canımm nolcak yanii...

Neyse uzatmıyorum artık, sevgili '' Gelibolu17'' teyzemin sorularını şu MİM'ine istinaden cevaplıyorum (bakınız ; şekil a : http://gelibolu17.blogspot.com/2011/05/mim-diyorumneden-diyorum.html )

1- "Blog açma hikayeniz" nedir ?

         Blog açma hikayem yaklaşık 1,5 sene öncesine dayanır. Yazmayı çok seven bir insanım, öğrenim hayatım boyunca edebiyat dersinden , kompozisyon sınavlarından aldığım notlar sayesinde yırtmış biriyim.Çokta ekmek yedim millete ücret karşılığı kompozisyon yazıları yazarak :) Edebiyat öğretmenim mutlaka senin yazman lazım derdi. Okul dergisinde yazmam gerektiğini ısrarla söyledi ama bilmiyordu ki bizim okulda okul dergisi ,yoktu hiç t olmamıştı :))) öyle kaldı işte.Hevesim kursağımda kalarak nice dönemler geçti .

      Neyse yazmayı çok seviyorum, Her zaman , her koşulda cebimde not defteri ve bir kalem bulundururum. Günlük koşuşturmaca içerisinde bile aklıma gelen güzel cümleleri not alıp geçmiş zamanda onu konu başlığı yapıp çok blog yazmışlıgım vardır. Evet farkındayım asıl soru bu değil biliyorum ama ben biraz detaycı bir insanım :)) Bir şeyin nasıl başladığını bilmeden bir kişinin blog yazarlığını sorgulamak saçma olur diye düşünüyorum. Sorunun cevabı şu ki. benim aklımda blog diye bişey yoktu. Kişisel bir bir web sitem olsun diye çalışmalar yaparken çok sekteye uğradı yazma eylemim. Yazdıklarım bi kenarda halen bekler çoğunu yayınlamadım erindiğimden :))

        Hazır gerçekten bir çok yazım. Hatta ben inanın blog sayfasının ne olduğunu dahi tam olarak bilmiyordum. O kadar cahildim bu konulara yani. Cebimde ki not defteri yazmak için ilk başlarda bana yetiyordu oysa. Bir gün yakın dostum '' lannn gangaaa baksana bi. Bir blog adresi almışım. Hemde istediğim isimde buldumm oooo süper oldu. Bundan sonra odu poku yazcam oraya sen de ordan takip et beni dedi. Lan olum şurda karşılıklı konuşuyoruz, karşılıklı çay keyfi yapıyoruz yetmez mi sana ? Hem yüz yüze anlatacaklarınla sanal ortamda anlatacağın şeyler aynı kefeye koyulur mu dedim. Sende aç dedi durdu. Açmazsan bile beni takip ett dedi.

Bi süre açmadım onu takip ettim. Ne o bişey yazıyordu bloguna nede millet ona cevap yazıyordu. Bir gün yine bu kısır döngülerde gezinirken arkadaşım gittim birsürü yorum yazdım paylaşımlarına çok hoşuna gitti. O meşhur '' adsız '' adlı yorum yazan kişiyi merak edip durdu1 hafta . Sonra hevesini kırmadan söyledim gerçeği ona. Haftalar geçtikten sonra blog için nereye kayıt oluyoruz ikematkah,resim istiyorlar mı ? bürokratik işlemleri uzun mu bunun diye sordum. yok kolay dedi tarif etti.

Akşam gittim ismime bir tane açtım blog. (bu blog değil tabi) Yazdım durdum bi iki gün. Sonra bi yazıma yorum geldi, derken 2 kişi izlemeye aldı beni. Ama halen ben nasıl izleneceğimi bilmiyordum o insanları. Sonra 3 izleyicim olunca ve 3 kişiden sürekli yorum gelince lan dedim nerden buldular beni. Ciddi ciddi okuyorlar beni.Takip ediyorlar, begeniyorlar da , iyi dedim bea sevdim bu blog işini. , bi o üç kişiden birinin 300'e yakın izleyicisi vardı. Yani benim 100 katım. Bende neyin nolduğunu tam bilmiyorum ya. Vayy bea dedim 300 kişi onu izliyor ama o gelmiş bana yorum yapıyor. Yazılarımı beğeniyor dedim. Bi şımardım ayıptır söylemesi :))) O gün blog olayı kafamda cukkk diye bir ses eşliğinde oturdu zihnime :))

    Başladım yazmaya verdim çoşkuyu verdim çoşkuyu :)) 3 hafta sonra sıkıldım! Yanlış anlamayın yazmaktan degil blog isminden,blogun amacından,gidişatından vss. Bi süre yazmadım , yazma eylemimi gerçekleştirebilecegim, gelen tepkileri sıcağı sıcağına somut olarak görebilecegim bir ortamı arkadaşım sayesinde keşfettim. Sağolsun,ksik olmasın. Haftalardan sonra; 1,5 yıl önce (2009 eylül sonunda) http://heristebirhayirvardir.blogspot.com/ isimli bu blogumu açmaya karar verdim, ve kısa süre sonra açtım. Hiçbir zaman da kendi iradem dahilinde bu blogu kapatmayacağıma veya yazdığım yazıları silmeyeceğime dair , yürürlükte olan kendime dair bir sözüm vardır.
Bi insan blogunu neden kapatır, ona karşı harcadığı emegi,sevgiyi ve zamanı neden ani bir karar sonucunda bir enter tuşuna basarak yok eder halen anlamış değilim.
Offf 1. sorunun cevabı bayağı uzamışşş geçiyorum 2'ye biraz da orda laflıyalım :))

2) "Blog adınız ? .... Neden bu ismi seçtiniz ve hikayesi nedir?"

   Teyzem ve özellikle bir kaç arkadaşım özellikle bu sorunun cevabını bekliyor biliyorum.Siz de çok meraklısınız bea canım yaa :)))

Yukarıda anlatıklarımla ilintilidir aslında isim seçimim. ilk açtığım blog kendi ismim ve soyadımı kapsıyordu iyiydi güzeldi ismi, belki tekrar bulmak çok zordur aynı ismi. ama ben kısa sürede sıkıldım blogun yapısından,tarzından. Çünkü çok kişiseldi. Ne kadar yazmak istesemde kalemin mürekkebi bir türlü damlamıyordu sayfaya. Bunu hissetiğim an, daha yeni başlamış olmamın rahatlığı ile orda paylaştıgım 10'a yakın yazıyı ve blogu sildim. İşte bu yüzden 2.bir blog silmeyeceğim. O blogu sildiğim dönemlerde şu ömrü hayatımın en kötü dönemlerini geçiriyordum. o kadar kötü bir dönemdi ki ; tekrar düşünmek bile istemiyorum. depresyondaydım,başıma bin bir türlü işler gelmişti. Dostum bana sırlarını, dertlerini anlatırdo o dönemde, ben '' sabret biraz daha kardeşim, hayırlısı olsun az daha bekle, olum bak her işte bir hayır var göreceksin '' gibi benzer cümlelerle bitirirdik sohbetin sonunu. Bir gün bana dedi ki ; sana da ne söylesem hep her işte bir hayır vardır / her şeyde hayır var , diyorsun. Olmuyor olum nerde bu hayır , ben niye göremiyorum. inancım sonsuz ama hep hayırlısı diyorum bu kezde hiçbirşey olmuyor. nolcak bizim bu halimiz lan !   Az da benim istedigim olsun '' der dururdu. Günler günleri kovaladı onun basit
sorunları en hayırlı bir şekilde sonuçlandı. Hep berber mutlu olduk güldük geçtik olayların ardından. Derken bi zaman sonra başıma öyle olaylar geldi ki ama hep üst üstee! İnanın aklınıza gelebilecek envai çeşit sıkıntılar çektim, büyük acılar yaşadım.
Bir gün nefes alamadığı hissettim. Dertlerim artık beni aşıyordu. Tahammül sınırlarımı aşmıştı çoktan ama Cenab-ı Allah kimseye taşıyamayacağı yükü vermez biliyordum sabır çekip duruyordum. O bana dert yanan arkadaşıma anlattım sıkıntımın sadece yüzde 50 sini, işin içinden çıkamadı ve bana kardeşim sen bana diyordun ya ; Bunlar da geçicek,sabret biraz,hakkımızda hayırlısı olsun, zaten sen de biliyorsun ki '' her işte bir hayır mutlaka vardır'' insanlar için dedi.
İşte o an garip bir şekilde ikimiz tarafında da tekrarlanan bu süpriz cümle ile tekrar nefes almaya başladığımı hissettim. O gün bugündür çook ama çokk iyiyim. Ben de o günleri unutmamak adına, her günümde bana umud aşılasın diye ve her işimin gücümün hakkımda hayırlısını olmasını istediğim için bloguma bu ismi layık gördüm. İyi ki de yapmışım pişman değilim :)) hea dez avantajı yok mu? Var tabi , çok uzun elle yazması zor oluyor :) ama olsun ben onu her haliyle seviyorum :))

    Bana bu açıklamaları yapma fırsatı veren '' Gelibolu17 '' ye teşekkürlerimi sunar mim olayını burda sona erdiriyorum.Ben kimseyi mim'lemicem o kadar ismi tek tek bulacak buraya yazıcak zamanım yok şuan. Kimseyi uğraştırmak da istemem :)) ama benim blogumu izleyen duyarlı dostlarım kendi blog isimlerinin anlamlarını yorum kısmına yazarsa şayet hep birlikte öğrenmiş oluruz hikayelerini.

Aklıma gelipte yazamadığım bir kaç nokta daha kaldı ama onlarıda artık bir sonra ki yazımda yazayım çünkü bir post için fazla bir yazı oldu şu an bu. Bir sonraki yazımda bloglar için püf noktalar,izleyici artırma yöntemleri,blogspotun akıbeti,blog dostluğunun gerçek hayata yansıması gibi bir çok süpriz konuları sizlerle paylaşmak isterim. neyse şimdilik benden bu kadar.
SEvgiler ...

Yokluğunda bir kuş sütü eksik ...

2011-05-02T00:17:00.000+03:00

Öperek uyandırdım bu sabah ayrılığı...
Fırından yeni çıkan bekleyişler satın aldım...
Kırmızı mavi ekoseli yalnızlığımı serdim masaya...
Manzaraysa ayrılığa sıfır! işte her şey hazır..
Acılarımla iki lafın belini kırdık...
Yokluğunda bir kuş sütü eksik..
Yalnızlığım ve ben;
Seni çok bekledik !...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

İstisna bir yara gibi kal bende..
Hayra yorulan düşlerim ol,
Böl gecemi, destursuz gir mabedime,
Şifa niyetine dokun yüzüme..
Gel be, Gel işte!!...
...Küfrüm tövbeme karışsın,
Aklım fikrime..
Öyle bir gel ki bana;
Nefes nefese...
Cemal Süreya

hep aynı şeyler işte ...

2011-04-19T01:19:00.000+03:00

Nasılsın nasıl gitti?
Alıştın mı sen de?
Rahat mısın artık İstanbul’a?
Evlenmişsin, nasıl oldu?
Bulabildin mi sonunda?
Hep anlattığın o meşhur huzuru.

İyiyim ben
Hep aynı şeyler işte
Uyku hapları
Yalan dolan gülümsemeler

İyiyim ben
Hem sen tanırsın beni
Ne yapsam ne söylesem
O geç kalmışlık hissi

Son defa görsem seni
Kaybolsam yüzünde
Son defa yenilsem sana
Hiç anlamasan da
Son defa benim olsan
Uyansam yanında.

İnan pek yeni bir şey yok.
Biraz yaşlandım tabi
Seyrekleşti biraz saçlarım

Bir bitmeyen gece bıraktın
Ve üç nokta düşürdün
Belli etmedim ben pek, tenhalaştım ...

Emre Aydın - Son Defa

Herşeye rağmen seviyorum lann seni

2011-04-13T06:00:00.000+03:00

Bir türlü gelmek bilmeyen yazı seviyorum, soğuklara inat ,

Özlemeyi seviyorum,hasrete inat,

Sevmeyi seviyorum ,sevmeyene inat,

Yaşamı seviyorum ölüme inat,

Zamanı seviyorum, hoyratça akıp gitmesine inat,

Yağmuru seviyorum ,çamura ve ıslanmaya inat,

Bu sabah bir başka seviyorum herşeyi ...

kuşlara yem vermesini seviyorum,üstüme pislemelerine inat,

Bitkileri seviyorum , dikenlerinin batmasına inat,

Sevgimi, açıkça göstermeyi, hiç çekinmeden karşımdakine söylemeyi seviyorum,

Kötüye kullanmalarına inat,

Fakiri seviyorum , zengine inat,

Doğruyu seviyorum,dürüst olmayana inat

Beklemeyi seviyorum,gelmeyene inat

Aşkı seviyorum, bulamama inat,

Herşeye rağmen seviyorum lann seni !

İnatçıyım işte huyum kurusun, Bugün bir başka seviyorum ben seni ...

Uçurumun Kenarındayım Hızır

2011-03-28T23:56:00.000+03:00

Uçurumun kenarındayım Hızır
Bir dilber kal'asının burcunda
Muhteşem belaya nazır
Topuklarım boşluğun avucunda
Koca yâr adım çağırır
Kaldım parmaklarımın ucunda
Bir gamzelik rüzgar yetecek
Ha itti beni ha itecek ...

Uçurumun kenarındayım Hızır
Civan hazır
Divan hazır
Ferman hazır
Kurban hazır
Güzelliğin zülme çaldığı sınır
Uçurumun kenarındayım Hızır ...

Ben fakir
En hakir
Bin taksir ...

Ateşten
Kalleşten
Mızrakla gürzdan
Dabbet-ül arz dan
Yedi düvelden
Korku nedir bilmeyen ben
Tir tir titriyorum senden ...

Şiir: "Gülce"-Ömer Lütfi Mete

İsviçre'li Bilim Adamları

2011-03-20T01:49:00.000+02:00

                                      '' yürüyen merdivenlerde ki yürüyen insanlar ''

       Evet konumuz bu şaşırdınız mı ? Şaşırmayın gündelik hayatın içinde sürekli yaptığımız bi eylem bu , öyle değil mi? İlk başta bende yadırgıyordum bu insanları ama malesef bende onlara dahil oldum.
Ne zaman bi yerde yürüyen bir merdiven görsem; hemen sol şeridi kapatıp koşar adım yürümek istiyorum. Hafta içi işe geç kalmanın verdiği teleşla kazanmış olduğum bu vahim alışkanlığı malesef haftasonu izinli günümde alışveriş merkezinde de istemdışı uygulamaya kalktım! Galiba ben hiçbir zaman normal insanlar gibi olamıycam :))

           İsviçre'li bilim adamları araştıracak konu bulamayınca teklifim üzerine bu konuya da eğildiler sağolsunlar, Ülkelerinde manoton geçen gündelik hayattan sıkıldıklarını söyleyerek Yürüyen merdiven de yürüyen insanları görmek için ülkemize bi heyet göndermişler eksik olmasınlar :))

Hazırlamış oldukları raporda ; bu tip insanların aslında üşengeç insanlar olduklarını tespit etmişler. Demelerine göre şöyle ki ; '' Bu insan türü sabah çalan alarmını sürekli erken saate kurmalarına rağmen bir türlü istedikleri saatte kalkamayıp uykuya yenilen insanlardır.
Bejj 5 dakka daha uyyyiimm diye yapmadıkları rezilllik yoktur. Ve sıcak yatakalrından kalktıktan sonra asla evde kahvaltı yapmaz apart topar hazırlanır bu insanlar. Yolda aldığı aparatif gıdaları (poğça,simit vss) yi fazla tükketiklerinden dolayı , bünyelerine almış oldukları karbonhidratları bi yerlerinin zorundan mecburen kinetik enerjiye geçirdikleri tespit edilmiş olup bu insanların her sabah kendilerine söz verdiklerini fakat amacına o an için ulaştıktan sonra verilen sözleri çabucak unuttukları tespit edilerek kayıtlara alınmıştır. Hazırladıkları raporda ; malesef 100 Türk Vatandaşından en az 10'unun bu dertten muzdarip olduğu saptanmıştır'' demişler.

       Ayrıca son dakkika haberlerime göre yürüyen medivenlerin artık yeteri kadar hızlı yürümediğinden şikayet eden bu insanlar için ; ulaşım hizmetlerinde ve avm'lerde levellerini kendilerinin ayarlayabileceği özel makinaların siparişlerinin bir uzak doğu firmasına verildiğini söyleyrek bir göz aydınlığı vermek istiyorum yürüyen merdivende yürüyen kadim dostlarıma.

Olimpiyat daire başkanlığının almış olduğu karar neticesinde,   diğer olimpiyatlarda başlamak üzere yürüyen merdivende yürüme müsabakalarını çeşitlendirerek olimpiyatlara reng katmak istemektedir. bu yarışma için ülkemize ayrıca bir telif hakkı sunulacakmış.Olimpiyat komitesi bu müsabakanın yarış şeklinde düzenlenmesini istemiş .
Bu dalın geliştirilmesi için Türk Vatandaşlarından büyük destek beklediklerini açıklamışlardır. Metro istasyonlarında ki vatandaşalrımız ise '' maden böyle bir şey yapılacak , illaki çift yönlü merdiven isteriz diyerek,iniş çıkış ve engelli parkurlarıyla ,kapsamlı olarak bu dalın namımıza yakşır şekilde yapılmasını istediklerini belirterek, bu konu da hertürlü yardıma hazır olduğunu sözlerine eklemişler''dir.
Yakında iş ilanlarında şöyle bir yazı görebilirsiniz;

      Yürüyen merdivenlerde hızına güvenen, metro istasyonlarında yoğun iş saatlerinde,kalabalıklardan tereyağından kıl çeker gibi hızla çıkacak elemanlar aranıyor. .ssk + yemek, maaş dolgundur'' diye ilan görürseniz de hiç şaşırmayın heaa! benden söylemesi :)))

Kabakulaksal Sinerji!

2011-03-09T05:38:00.000+02:00

Merhaba blog. Sana şimdi hemen kaynaşıp sanki babamın bloğuymuş gibi sesleniyorum ama seni zaten bir yıldır dikizliyordum. Bu samimiyetin nedeni bende yatılı ukalalık değil, mazideki tanışmışlıktır. O yüzden bana daha ilk intibada sinir olmamanı temenni ederim.

Öncelerden beri zevkle takip ettiğim bu blog, yaptığı güzel nükteli, edebi çalışmalarıyla “adam olsaydım da ben de şöyle şeyler yazsaydım” düşüncelerine boğmuştur. Ama ilk tanıştığımız günlere bakacak olursak, içli tartışmalar beni 1 yıl önce burasıyla ilgili platonik bir kavgaya götürmüştür. Kendi blog sayfama daha selam vermeden şak diye bu blogda ne yazılmış diye merak etmemi aslında acınası bir bloğa yaptığım kıyak olarak görüyordum ve bu da beni bildiğiniz ezik yapıyordu. Kıskandığım şeyleri zaten zart diye söyleyebilecek bir adam olsaydım bugün Saba Tümer’ in oturduğu koltukta ben oturuyor olurdum.

Sahip olamadığımız ve sahip olmak istediğimiz metalara hiçbir zaman sahip olamayacağımızın anlaşılmasıyla başlayan bu kavgaya ben kendimce “adam gibi adamım”diye bakıyorken, atalarımız kedi ve uzanamadığı ciğer olarak değerlendirmiş. Aslında ben kedi gözüyle aynı şeyi söylüyorum. Bu noktada ciğere bakan minnoştan hiçbir farkım yok sonucuna kısadan ulaşabiliriz. Ancak bana özgü olmayan, insanların toplayıcılık taşıyıcılık devrinden beri süregelen bir alışkanlığı, değer veren insanları sevmek konseptini yürekten taşıyorum ve bu satırları bana ayırdığı için sözün özü arkadaşımıza teşekkür ediyorum.

Elbette böyle bir blogda kelimelerimin cümleler haline gelmesi büyük bir korku yaratıyor benim tarafımda. Zira ben usturupsuzluğumla nam salmış, birçok ilim bloğunda kara listelerde adı yazılı bir adamım. Bu gerçekten benim için büyük bir sorumluluk ve bu sorumluluğu yerine getirmeye çalışacağım. Bu bilincin ilk ürünü de bir önceki cümlede “çalışcam” yazdıktan sonra silip “çalışacağım” olarak değiştirerek oldu. Az sonra yazıyı yayınlamadan önce “ulan ne güzel argosuz küfürsüz bi merhaba” oldu diyene kadar sadeleştirmelerimi yapacağım. Öz eleştiri olarak “ulan o kadar sansür yaptık iki kere ulan kelimesi geçti kulaklarına tüküreyim bak bide küfrettim kafana edeyim kabakulak!” diye kendimi ehilleştirmeye çalışacağım. Neyse kapayalım bu bahsi eheühe, öhöm.

Yazarken çok eğleneceğim bir yerde okuyorsunuz bu yazıyı. Uzun oldu ama kısaca hepinize bir merhaba demek istedim.

benim de cümlelerim var

2011-03-08T23:30:00.000+02:00

Karla karişik ama

kendiyle barişik

bir havasi vardir düşüncelerin.

İçini ısıtan bir tebessüme gebedir

aslında tüm hayallerin ...

SAĞLIK OLSUN

2011-02-27T16:10:00.000+02:00

En son ayrıldığımızda birbirimize '' Sağlıcakla Kal '' demiştik hatırladın mı ? İşte ben o günden sonra hiç sağlıklı düşünemedim! Sağlıklı da olamadım !

Hani o son konuşmamızdı , birlikteliğimizi tek celsede bitiriren son buluşmayı , hatırlamak istemesende hatırlarsın şimdi. Lütfen arkana bile bakmadan git diyen beni bu sözümden dolayı çok yargılamışdın gözlerinle. Daha kolay bi ayrılık sahnesi düşünemediğimden sana sarfetmiştim bu lanet cümleyi.

Ama sana giderken, gitme diyemediğim için ; ben hep arkandan baktım! Kaldım öylece sokağın bir köşesinde, belki sende arkanı dönüp bana bi kez bakarsın diye!

Nerden bilirdim ki ilk defa sözümü dinleyeceğini ! Nerden bilebilirdim ki ?

Şimdi o gidişinin onküsür yıldönümünü kutlarken aynı sokağın kaldırımlarında. İstemeden dert yandım ortak dostlarımıza. Ben anlattıkça derdimi ''sağlık olsun '' diye beni teselli etmelerini artık kaldıramıyorum. Biliyorum unutmadın sende beni, halen seviyorsun biliyorum, biliyorum. Bana tekrar dönmeyeceğini de biliyorum.
Bende sana bu saatten sonra ancak '' yüreğine sağlık '' diyebiliyorum !
yüreğine sağlık ! o güzel yüreğine ...

En Sevgili'ye ...

2011-02-14T12:00:00.000+02:00

İçimden gelerek tek bir sevgililer günü kutlamadım bu yaşıma kadar! Sevdiğime ; sevgimi bir gün gösterecek kadar da cimri olamadım!

Her doğan güneşle, filizlenen sevgimi yılın her dilimine yaymak isterim. Dedim ya ben kutlamadım böyle bir gün. Kutlayana ise hiç mani olmadım. 14 şubat (ondört şubat ) Sevgili'ler Gününü , beğeniriz veya beğenmeyiz orası tartışılır ! Amma velakin bir amacı olmalı bugünün bea ! Gerçekten samimi olmalı insan! Kendisine değilse bile karşısındakine saygı duymalı ! Sevgilisinin doğum gününü bile hatırlamayan ,es geçen bir insan için böyle bir gün, telafi sınavı olmamalı.

Benim için doğum günüdür özellikle kutlamaya değeri olan. Özel olan , güzel olan bence odur. Sevdiğim insan o gün dünyaya gözünü açmışsa, işte benim gönül gözümde o gün tekrar açılmıştır.Gözümden akan o an ki yaş, artık mutluluğumun vazgeçilmez sembolüdür.

Bir güne sığdıracak bir sevgim olsaydı eğer, her takvim yaprağını bir sevgiliye atfederdim ! Hediyeyse amacın en güzel hediye paketi içinde sana gelirdim ! Sevgiye bir günle değer biçmekse niyetin, bırak o gün hiç yaşanmasın!

Batılı ticaret adamlarının , sektörleri kalkındırmak amacıyla ortaya attığı bir fikirdir sevgililer günü. İçi boş,kof bir düşüncenin mahsülüdür ondört şubat ! Sevgisine güvenmeyenlerin ispat ve biraz da nispet günüdür bugün. İnanmayarak telafuz edilen onlarca seni seviyorum' ların aynı inandırıcılıktan uzak bende'lerle kesiştiği gündür. İltifatların kokuştuğu, mübala'ların bile abartıldığı bir günü siz de kutluyorsanız ve bu yazıyı okurken belki de bana kızmaya başladıysanız ? evet malesef , siz de bir takvim yaprağına kendisini zorla sığdırmaya çalışanlardan sınız galiba ? Yoksa yoksa , sizde sevgiyi her güne yayarak yaşayan şanslı insanlardan mısınız ?

Bu yazıyı yazmamın tek amacı 14 şubat tarihinin , mevlid kandili ile aynı güne denk gelmesidir. Yoksa 14 şubata bir değer atfetmek değildir niyetim.

Tevaffuk bu ya !

İlk defa bir ondört şubat'ın bir sevgiliye ait olduğunu hissettim. Hem de iliklerime kadar...

Bugün ; sanal ile gerçek sevgilinin doğum tarihlerinin kesiştiği bir gün olarak tarihe geçti. ben bugünü En Sevgili'nin doğum günü olduğu için kutluycam.Sizlerle de uzun zamandan sonra nacizane bir yazı ile bu güzel günün mutluluğunu paylaşmak istedim.Mutluluklarımızı paylaşalım ki o denli artsın, günlere yayılısın.

Alemlere Rahmet olarak gönderilen Hz. MUHAMMED (S.A.V) Efendimizin nuruyla yeryüzünü şereflendirdiği bu güzel günde ;

Sevgiliyi ,

En Sevgili ' yi

en içten dileklerimle, dua ile anarak bizlerden şefaatçi olmasını herbirimizin adına diliyorum.

Mevlid Kandiliniz Mübarek Olsun. Hayırlı Kandiller ...

SEvgiler,

SAygılar ...

AŞK DUASI

Rabbim

Bir insan koy kalbime

Ama o insan senin de

sevdiğin olsun,

Ve bana öyle bir insan sevdir ki ;

O insanin kalbi Seni seven bir mabed olsun.

Beni öyle bir insanla bulustur ki benden önce

Onunla bulusmus olan sen olasin,

Onunla el ele tutustugumuzda

Ikimizin uzerinde Senin elin olsun,

Bana öyle gözler göster ki;

Ben o gözlerden sana bakayim

Bana öyle bir sevgili ver ki;

O gözler cennete acilan iki pencere olsun

Onunla oyle bir yolda yürüyelim ki

Kilavuzumuz sen olasin ey Rabbim.

Oyle bir sevgili ver ki bana

Ona sarildigimda kainat bize baksin

Birbirine sarilsin,

Sevgimiz kurtla kuzulari baristirsin

Bize bakip seytan Adem'e secde etsin

Günah sevap ugruna kendini feda etsin

Olüler birer birer uyansin sevgimizle...

''Bize öyle bir sevgili ver ki Rabbim!

Sevgimizde Muhammed sevilsin

Oyle sevelimki birbirimizi

Hz. Hatice göklerden seslensin

Ve desin ki;

"Bak ya Muhammed bak su sevgililere onlar bizde... bizde onlardayiz.

Bak Askimiz birkez daha yasaniyor yer yüzünde..

Askimizi öyLe cok seviyor ki Yüce Rabbim , binlerce insana yasatiyor...''

( Gıyabında yazılmış bir aşk duasıdır , Alıntıdır ... )

DİLENME KARDEŞİM !

2011-01-09T19:40:00.000+02:00

   Yorgun bir akşamı selamlayarak arşınlıyorum yine aynı yolları.İskele kenarı yine ıssız yine sessizdi.Düşünceli bakışlarım da kendini karanlığa teslim etmek üzereydi.Hissettiğim şey sadece soğuktu.Hava kendini bile ısıtamayacak kadar aciz ve bencildi. Ellerimi ısıtmak amacıyla nefesimle yaptığım hohoholamalarım bile içimde ki ayazı dindirmiyordu.Anladım ki İstanbul bize dünden bozuktu.Yine küsmüş bize belli, göz yaşını akıtmıştı üzerimize. Dedim ya ! hava soğuktu üşüyordum ama üşenmiyordum denize parelel iskele kenarında yürümeye.
   Karanlık sokaklara artık dargındım çok erken kararmasına sitemim vardı. Aniden bahsettiğim ıssız,sessiz yoldan bir ses yükselmeye başladı. Bu sesle irkildim '' Abiler ,kolonyalı mendillerim var.Her yerde ,her an ihtiyacınıza yetişir,Ellerinizi mikroptan arındırır temiz pak eder. Hem iskele de yediğiniz balıktan sonra ellerinizin kokusunu değiştirir sizlere ferahlık verir. Mendillerim var abiler sadece 1 Lira ''
Bu seste nerden geliyor ? şaşırdım önceleri, sonra sese doğru yürümeye başladım. Fakat sokakta bir kaç kişiden başka kimse görünmüyordu. Gelen ses ise orta yaşını henüz aşmış bir bayana aitti. Sese geldiği yöne doğru yürümeye devam ettim. Yolun başında, iskelenin hemen solunda temiz yüzlü bir teyze, kolonyalı mendil satıyordu.Naylondan ağzı çıtçıtlı bir poşetin içine, 10 tane ıslak mendil koymuştu. Yaptığı ambalajın ve mendilin kalitesinde her an gibi bir sıktı yoktu. Bana göre fazla bir hizmet vardı bu işte.

   Teyze tekrardan ; 'Mendillerim var abiler,ablalar sadece 1 lira ! Miskokulu parfüm esanslı ... diyerek aynı cümleleri aynı ustalıkla tekrar saymaya devam ediyordu. Hemen fark ettim ki bazı harfleri teyzem söyleyemiyordu.Kurduğu cümlenin içinde geçen her s ve r harfinden sonra kulağa hoş gelen bir name yayılıyordu sessiz ama bir o kadarda soğuk sokağa.
Teyzenin yanından geçerken yavaşladım ve onu izlemeye daldım. İşte sadece o an üşümüyordum. Teyzenin işini ne kadar ciddiye aldığını görünce birden garip bir şekilde içim ısındı. Ve elindeki bir ıslak mendilin tüm faydalarını birbir müşterisine anlatırken ne kadar başarılı olduğunu görünce hayretler içerinde kaldım. O bir ıslak mendil satmıyordu! Aldığın taktirde sana sunacağı faydaları satıyordu. Tüm bu işinin içinde buram buram emeği ve alınteri vardı. Belli ki haram kazançtan korkuyordu. İhtiyacı vardı şüphesiz yoksa kim bu soğuktan muzdarip olmak isterdi ki bir kaldırım taşının üzerinde. En önemlisi şuydu ki; ihtiyacı vardı fakat dilenmiyordu, ihtiyacını dilendirmiyordu. Belli ki mert biriydi ki namerde muhtaç olmak istemiyordu !

   Öylece ona bakarken kalakaldım. Ayrı bir ruh alemine gittim geldim. Olay çok basitti belki ama o an ki ruh halimle bu olaydan çok dersler çıkardım. Bakmakla görmek arasında gidip gidip geldim bir an , ama sonunda gördüm! İçimden yükselen sesin, ana fikriyle kucaklaştım.
Sadece 1 Lira , idi sattığı ürün fakat inanın 1 liradan fazla bir değer vardı o üründe. Kazandığı bu miktar kimine göre az kimine göre basit bir paraydı ama onun varı yoğu,tek geçim kaynağıydı. Kimi insan çıktığı mekandan 1 lirayı bahşiş olarak bile bırakmaya utanıp daha fazlasını verirken. Soğukta üşüyen teyze sadece 1 lira istiyordu fazla sayıda mendil alırsan eğer, ondan şanslısı yoktu o akşam.

   Teyzemin yanında durdum, birkaç tane ıslan mendil ben de aldım. Attım çantama. O an hiçbir faydasından yararlanmadım belki ama sonları onun anlattığı şekliyle faydalarını bende keşfettim. 2 gün sonra aynı yere yolum düştü hafif yolumu uzatarak teyzem'le konuşma fırsatı yakaladım.Uzun uzadıya konuştuk soğuk el verdiğince. Oğlunu evlendirecekmiş, paraya ihtiyacı varmış ve sadece kendi emeğini sarf ederek oğlunu baş göz etmek istiyormuş vss ihtiyaçlar derken... Anladım ki çalışmayı seviyor, Emeksiz bir kazanca karşı çıkıyor, ve gururundan,gönül zenginliğinden ödün vermiyor.Konştukça onu daha çok tanıdım. Gel zaman git zaman çokk kez yanına uğradım. Ama dün ki ve br önce ki ziyaretim sırasında kendisini görmedim. Sonra başka bir esnaftan duydum ki çoçuğu baş göz etmiş hanım teyzem. Ne kadar çok sevindim anlatamam.

   Dün anacım odamda ki çekmeceleri düzeltirken dedi ki : '' Sende yaşın ilerledikçe pasaklı oluyorsun,ne bu çekmecelerin hali ıslak mendilden kapanmıyor! Napcan olum sen bunları hastamısın? ded'' Bişey demedim güldüm geçtim ...
Geçen gün bir mekan çıkışında arkadaşlarla hesap ödemek için birbirimizi itip kakarken! yok ben ödicem olur mu? sen misafirsin felan peşman derken. Arkadaşım hesap için gelen zımbırtının içine bol miktarda, bahşiş için 1'er Tl bıraktığını gördüm! O an kendimi kötü hissettim! Ve birdaha bahşiş vermemeye kendimce ant içtim. Aklıma hanım teyzem geldi! Halbu ki ''O'' daha çok hak ediyordu o 1 Liraları. Keyfim kaçtı gittim evime oturdum.

   Dün vapura yetişmeye çlışırken önünden geçtiğim sayısız dilencinin ''ALLAH rızası için fakire bir sadaka '' dediğini duydum ama duymamazlıktan geldim! Birinin arkadan ''ALLAH versin dediğini''duydum. Ama ALLAH çalışana verir bilmiyor musunuz diye içimden geçirdim! Vapurda o dilencilerin hiç birşey yapmadan kendisini acındırarak insanların masum duygularını sömürdüğünü düşündüm. Halbu ki çalışmak sünnetti! Siz neden çalışmıyordunuz? Hanım teyzeden fazla olarak neyiniz vardı? Bilmem ama aranizda ki fark bence O teyzem, çok mert ! SİZ ise namert diniz! Namert olmasaydınız dilenmezdiniz ! Dilenmeyin kardeşim!. Lütfen dilenen aciz insanlara itibar etmeyelim ! Dilenci deyip geçmeyin , haksız kazancı haklı göstermeye çalışan mafya tekelinde olan şahsiyetsiz kişilerdir bunlar! ALLAH ıslah etsin hepinizi.
Evet ,bu satırları işte bu cümleye kadarını yetiştiğim vapurda yazdım. Daha da devam edecektim ki görevli ısrarla '' iskeleye yanaştık abi hadi artık sende in'' diyene kadar ...

SEvgiler,
SAygılar ...

Fİ TARİHİ'NDEN BU YANA ...

2010-12-22T19:28:00.000+02:00

   SEZAR'IN HAKKINI BANA VERİN :))
   Vakti zamnında, Sezarın huzuruna ıkı kısı gelıyor ,bunlar borclu - alacaklı bırbırlerınden, Bır turlu ellerınde tuttukları paraları paylasamıyorlar!
Bu paranın tamamı benım yok olur mu ? öyle şey canım bu para benım hakkım! felan fılan derken, dıyorlar bu iş böyle olmayacak bız kral Sezar'a gıdelım o dogru kararı verır dıyerekten dusuyorlar yolla!
   Bızım Sezar'da adına en afıılısınden yenı bır para bastırmıs o zamanlar, Havasından gecılmıyor kralın, Adamlar anlaşamayınca soluğu Sezar efendi'nin yanında alıyorlar. Kral'ımız adildir,bu paranın kimin hakkı olduğunu hemencecik söyler, bizde ona göre hareket ederiz diyorlar.Diğeri ne de olsa benim lehime karar vercek bak görürsün derken topu Kral Sezar'a atıyorlar.
Sezar bakıyor bunlar şiddetli geçimsizlik içinde adamlara dıyor kı ;
Verın bakim ! o paraları bana. Adamlar anlaşmazlığa düştükleri paranın tamamını kral'a veriyorlar.
   Hakkatiyetli bir karar cıkmasını bekleye dururken,
Sezar bu paralar benım olacak ! Bu paralar benim diyor, bende bunları arıyordum.Tamam sorun cozulmustur dağılın bakem diyor !
Adamcağızlar , aynı anda ,nasıl olur kralım?
Bız kendı aramızda halledemedıgımız ıcın sana geldık sen de kasla goz arasında ıc ettın parayı!
   Ayıp falla sana dıyorlar kral'ım da Sezar'ım ! yakısmadı koca sezara!
Sezar dıyor ki ; Bu paranın arkasında ne var ?
Adamlar bakıyor, bakıyor, kralımız Sezarın tugrası vardır dıyorlar, ve ıcınde halıyle resmınız var!
Evet diyor Sezar!
O halde ; Sezar'ın hakkını siz de Sezar'a vereceksınız !

O gün bugündür bu laf, dilden dile dolanıp bu günlere kadar gelmiştir.Ortada artık ne Sezar vardır ne de hakkı kalmıştır. En son ihale bende kaldı, bende bu sözü üşenmeden araştırıp, kendimce yorumlayıp (yani katledip ) sizle paylaşmak istedim. Artık hikayeyi siz de bu şekliyle biliyorsunuz. Siz de böylece benim suç ortağım oldunuz :))

  Sevgili duyarlı izleyicilerim, sizler de benim gibi böyle hikayelere merak salıyorsanız, araştırmacı bir yönünüz var fakat bu yeni bilgileri edinmeye zaman bulamıyorsanız ? Artık bilgi dağarcığınıza yepyeni bilgiler katacak bir blog sitemiz var. Adı : fi-tarihi , Ben tüm sevecenliğim ve samimiyet'imle tavsiye ediyorum. Bazı arkadaşlar şiddetle tavsiye ediyormuş.Ama siz şiddet'ten yana olmayın lütfen, sevgiyle yaklaşın :))

   Yukarıda ki hikayeyi paylaşmamın sebebi tamamen Fİ TARİHİ adlı site'den ilham almamdır.(Özellikle ; şu hikayeden esinlenmemdir ) Adamın işi gücü yok ! Böyle şeyleri araştırıyor, sonra yorumluyor ve erinmeden de bizlerle paylaşıyor.ALLAH razı olsun kendisinden,sayesinde bilgi dağarcığım genişledi,genel kültürüm tavan yaptı. Tavsiye etmemin sebebi tamamen bundandır.
Neyse reklam kokan hareketlere daha fazla bulaşmadan! Gerçekten tavsiye ettiğim bu blog sayfasına sizde bi zahmet uğrayıp bi izle dersiniz dime ? :))

SEvgiler ...

Çok garip bir hikaye dime ?

2010-12-19T04:22:00.000+02:00

SEvgili duyarlı izleyiciler , güzel insanlar merhaba.
Bir önce ki ''yarım kalan bir aşk hikayesi''adlı yazıda başından geçen hikayeyi sizlerle paylaşan,Misafir yazarımız, değerli dostum Şekeral'a göstermiş olduğunuz ilgiden dolayı teşekkür ederim.Sizler gibi ilgili hikayeyi ilk okuduğumda aynı tepkileri bende verdim.Sekeral'ın hevesimizi kursağımızda bıraktığı konusunda hem fikiriz! Hikaye bu mudur! Bu kadarcık mı ? diye ısrarla sordum kendisine. Her sorduğumda da utanmadan sıkılmadan aynı cevabı verdi :) Beni alet ettiği bu hikayenin sonunu dinlemek ilk başta bana da bir türlü kısmet olmamıştı.Duyarlı izleyicilerimin masum duygularıyla neden oynuyorsun diye şakalaştık kendisiyle derken. Bahsi mevzu olan hikayenin esas kahramanı, hikayede ismi ''sarışın'' diye geçen bayan arkadaştan aldığımız mailler sonucunda, Kendisine söz hakkı doğduğu ve yoğun bir ilgi olduğu için hikayenin devamını da getirmeye karar aldık.

   Şekeral'a bugün aynı mekanda sordum '' Bu hikaye'nin devamı için bayan arkadaş böyle diyor. Hikayeni bitir de önümüze bakalım. İnsanlarda bir daha yarım kalan bir aşk görmesin , dediysem de. Nuh dedi peygamber demedi. Mızmızlanan çoçuk edasıyla şöyle bir omuzlarını silkerek ; banane bananee dedi durdu. Hayda güler misin ,ağlar mısın? anlamadım ki ! Biraz ısrar ettim felan derken. Bu kezde demez mi ? Ben baskı altında yazamam, misafir yazarlıktan çok kısa bir süre istifa ediyorum dedi ! İstifasını askıya aldık şimdilik. Yazının sonunu kendi kaleminden okumak istedik ama o her defasında aynı olumsuz cevabı verdi! İşte bu nokta da hikayenin esas kızından mailler geldi. Kendisine söz hakkı doğduğu için bu mailleri olduğu gibi yayınlayacağıma dair söz verdim kendisine.Kusura bakma Şekeral !
Ne güzel hafta sonu için güzel bir yazı yayınlıycaktım , nerden çıktı bu şimdi diye söylene söylene hikayeyi sizlerinde izniyle gelen maille istinaden sonlandırıyorum.
Gelen mail aynen şöyleydi :))) :
Geçen günkü hikaye tadında yazılmış olan bir önceki yazınızı okudum.Arkadaşlarım vasıtasıyla bu olaydan haberdar oldum. Evet hikaye de ismi ''sarışın kız'' olarak geçen ilgili kişi benim. Bir kere ismim sarışın değil , Müjgan! Uzatmadan durumu bir de ben izah edeyim; Hikayeyi okuyunca sinir krizlerine girdim çünkü. Madem bir şey anlatcan sonunu getir dime ? alalaaa böyle bişey de görmedim ömrü hayatımda. Neyse ben şimdi açıklim durumu da kapansın bu mesele.Beni çok baydı biline. Neyse olay şöle oldu , çok sıkıldığım zamanlarda yazılmıştım arkadaşın dediği o kursa.Adını sonradan öğrendim o arkadaşın da . Şekercimiydi,Şekeralmıydı , neyse öyle tatlı bi ismi vardı, ama kendisinden hiç elektrik almadım oda ayrı bir konu.
   Çok eğleneceğimi , kafa dağıtacağımı düşünerek gittiğim kursta. Hiç de beklemediğim manzaralarla karşılaştım. Beni verdikleri sınıftaki insanlar çok pasif, çok soğuk insanlardı. İnek desen inek değil , dersi kaynatan, eğlenen tipler desen onlardan da değil acayip bir sıkıcı hava vardı içeride. Sınıf ortamında olmayacak yeni bir tür doğmuştu benim şansıma. Bu sınıfta garip ama garip, sessiz sakin, utangaç ama bana karşı çok ilgili olduunu hissetiğim bir çoçuk vardı.Onu kursun bitmesine yakın fark ettim.
   Kursta 4 ay gibi bir süreyi kapsıyordu. Ben yine farketmezdim bu kadar garip birini lakin arkadaşlarım bana söyleyince anladım bana karşı ilgi duyduğunu. Çoçuk dersi bırakıp bana bakardı. Sanarsın ki dersin hocası benim. Bana bakarak örnekler verir. Gözlerini benden hiç almazdı. Bana karşı bir ilgisi vardı kesin ama cesareti yoktu. Böyle geçti koca zaman ama bu garip kişi bir kez bile yanıma gelip tanışma teşebüssünde bulunmadı. Ona karşı hiç bir şey hissetmiyordum ama onda ki garip ruh hali beni de bi garip yapmıştı.

   Bir gün arkadaşlarla kurs çıkışı yürüyoruz ağır ağır , bir baktık ki önümüzde bizim garip çoçuk. ders kitaplarını ellerine almış,ağzında bir sigara, kulağında mp3 player , dalgın dalgın yürüyor. Kızlar '' aaa bak senin gariban, ayy garip çoçuk bak önümüzde '' bi selam verde mutlu olsun. Ne vercem kızım manyakmısınız siz dedim. O bir kere bana merhaba demedi ki diye sözlerini kestim. Neyse bizi fark ettiğini hissettik.
Birden suratı kızardı,duruşu değişti. Bir yandan göz ucuyla bize bakarken bir yandan da cep telefonunu cebinden çıkarmaya çalışıyordu. İşte o an cebinden büyükçe bir kağıt düşürdü.Yere düşen kağıtın farkına bile varmadan yoluna devam etti. İşte o sırada bizim kızlar aaa bak cebinden bişey düştü , öenmli bir şeye benziyor gitsek de versek insanlık namına dedi. İyi dedim adımlarımı hızlandırarak yanına gidiyordum ki oda ne oda birden hızlandı. Allaaa dedim ne garip biri bu . Benden mi korku? Ürkek bir ceylan mı bu ? anlamadım ki! neden sonra köşeyi dönerken yetiştim hızına. Tam önümde durmuşken seslendim beni duymadı! Nasıl duysun ki ! kulağından bangır bangır sesler geliyor! Baktım olacak gibi değil , yavaşça vurarak omzuna dokundum. Hey bakar mısınız ? Bu kağıt sizden düştü , önemli bişey olsa gerek. Alın dedim. Sanki ben başka birşey demişim gibi heycanlanarak,suratına kendisi gibi garip bir gülümseme kondurdu.
- Teş-teşekk-teşekkürler dedi, zorlanarak , sesinin titrediğini ,heycanı herhalinden belliydi! Belki bu kelimesinin ardından , başka şeyler söyler diye, gülümseyerek baktım suratıan heycanını yensin diye ama yok! o marur garipligi ve gizemiyle döndü önüne ve birden koşmaya başladı ! Aman Allah'ım yok böyle bişey ne yapacağımı şaşırdım. Sanki ona kötü bir şey yapmışım gibi hissettim ve çok pişman oldum onun gibi bir insana iyilik yaptığım için...
İşte durum bundan ibaret değerli blog sahibi. Derhal hakkımda devamı gelecek asılsız hikayeye bir son verin diye size hikayeyi tüm gerçekliğiyle anlatmış bulunmaktayım. Son olarak söyleyin o Şekeral Efendiye'de bir daha böyle kendisi gibi garip, gizem süsü vererek insanları merakta bırakmasın. Söyleyeceklerim bu kadar yayınlarsanız sevinirim.
Hoşçakalın , Müjgan ...

Yarım Kalan Bir Aşk Hikayesi...

2010-12-16T00:39:00.000+02:00

Evet sevgili okur kesimi. Blog sahibi de beni mazur görürse, kendisinin de - başrol olmasa bile - yardımcı erkek oyuncu olarak bulunduğu bir aşk hikayesinden bahsetmek isterim. Her hatırlayışımda heyecandan kalbimin pır pır attığı, nutkumun tutulduğu ama sonunda duyanların "aman tanrıııım" diye haykırmak istediği, sıradışı bir aşk hikayesi. Dilerseniz en başından alalım ki, kafalarda soru işaretleri kalmasın..

Soğuk bir kış günü, heyecandan titreyerek bu blogun sahibini aradım. Dedim kardeşim, işten çıkar çıkmaz hiçbir yere uğramadan, doğrudan her zaman oturduğumuz mekana geliyorsun, sana anlatacak çok önemli hadiselerim var. Heyecandan sesimin titrediğini sanırım o an o da fark etmişti ama çok da belli etmeden sadece "tamam" diyerek telefonu kapattı. O an ki heyecanımla yolda gördüğüm sıradan bir insanı, gel birader şöyle karşıma diye çevirip, başımdan geçenleri ona bile anlatabilirdim ama akşamı beklemem gerekiyordu. Nihayetinde akşam oldu da buluşma gerçekleşti.

-- Hayırdır kardeşim? Nedir akşam akşam bu kadar mühim hadise? Anlat hele?

- Dur be olm, önce iki çay söyleyelim de elimizin altında kuruyacak damağımızı sulamalık bişiler olsun...

-- İki çay lütfen, bi tanesi açık olsun.

- Neyse, başlıyorum bak. Hazırsın demi?

-- Olm anlat işte, zaten telefonda sesin tir tir titriyordu!!

Bak dinlemeyeceksen anlatmayayım diye saçmalayarak olaya girdim. Olm, benim şu gittiğim kurs var ya. Orada daha ilk derste, arka sırada oturan sarışın hatundan bahsetmiştim. Hatun bana bakarken bir gariplik olduğunu sezinlemiştim ama, yok artık, taş gibi hatun işi gücü yok bana mı bakacak diye önemsememiştim. Neyse abi, gel zaman git zaman, ders aralarında, ders çıkışlarında hatun bana bir bakıyor ki sorma. Artık iyice işkillenmeye başladım. Dedim burda var bi bit yeniği ama hayırlısı. Bir yandan da, ya bu hatun da çirkin erkek seven güzeller kategorisindeyse. Ya gerçekten benim sessiz sakin ama filozofvari havamdan etkilendiyse? Sorular ve günler birbirini bu şekilde kovaladı gitti.

--Ee, sen gerekli cesareti gösterip kıza açılamadın da, kız mı geldi sana açıldı yoksa??

- Dur olm yaa!! Böyle hikayeyi hiç edeceksen hiç anlatmayayım daha iyi..

-- Tamam lan tamam, devam et ben dinlemedeyim!!

Neyse işte, dün akşam üzeri kurs çıkışı empeüç kulaklığını taktım kulağıma. Verdim alttan en agresif metal müzik dinletilerini. Hırçın ve agresif bir modda her zamanki yoldan otobüs durağına yürüyorum. Hemen arkamda da, bizim sınıftan üç bayan arkadaş (birisi de benim şu bahsettiğim sarışın). Ben bilerek adımlarımı hafif yavaşlattım ama neden yaptığımı bilmiyorum, arkamda da sesli sesli birşeyler konuşuyorlar ama lanet olası empeüç player yüzünden anlamıyorum. Birden, sanki arkamdan bana yaklaşıldığını hissediyorum ama sanki yaklaşmıyor da ben yaklaştıklarını görmek istiyormuşum gibi. Anlatılması çok güç bir durum. Tam o esnada sol omzumda bir dokunma hissi ile arkamı dönüyorum ki, o da ne !!

- Olm ben burda sana ne anlatıyorum sen kalkmış karşı masadaki hatuna kilitlenmişsin. Bu mudur yani sevgi barış dostluk kardeşlik?? Bir daha da sana birşey anlatırsam iki olsun. Te allaam yaa, şu yaptığını düşmanım yapmaz yeminle!! Ben eve gidiyorum...

Diyerek ayrıldım o gün cafe'den.. Hikaye de başlıkta bahsettiğim şekilde yarım kaldı : ))

Ah anam vah anam...

2010-12-12T23:13:00.000+02:00

Geçenlerde yolda yürüyorum. İki tane alt alta pankart. Birisinde AKP Kadın kolları, diğerinde de CHP Kadın kolları imzası var.. Metinde ise; kadınlara seçme ve seçilme hakkının veriliş yıl dönümü kutlu olsun..Vay arkadaş dedim, bu mudur yani? Seçme ve seçilme hakkı verilmiş kadınlara, hem de 1930 küsürlü yıllarda. Ama benim beynim çok yönlüdür arkadaşlar. O metin üzerinden hemen feminist kadın gruplarına, oradan bir kadın neden feminist olur sorusuna, feminist kadınlardan da gariban anama atladı düşünceler. Yanlış anlaşılmasın ha, anam feminist falan değildir, tam aksi; beyim bilir modunda güzide bir ev hanımıdır ama o da kadın sonuçta. Üç çocuk anası : ))

Asıl meseleme geldim artık. Ben çok kültürlü ve bilgi birikimi yüksek birisi olduğum için, bu feminist ayaklarındaki ablaları, onların ilk örneklerini falan çok iyi bilirim. Asıl amaçlarını bile bilirim de her yerde açık açık söylemem. Bu blogda emaneten yazdığım için paylaşmakta bir beis görmüyorum! Şimdi sizler daha önce hiç "anaerkil" diye birşey duydunuz mu? Duymayanlar olduysa yazının geri kalanını okumasın, bilgisayarı kapatsın ve güzel bir uyku çeksin. Duydum diyenler, sözüm size; şu an malumunuz, ataerkil bir düzende yaşıyoruz ve erkek egemen güçleri lutfedip de, analarımıza, kadınlarımıza seçme ve seçilme gibi haklar veriyorlar. Peki, ya anaerkil bir toplumda yaşasaydık, erkeklerimizin hali nice olurdu? İşte şimdi aklıma gelen bir kaç enstantane yazmaya çalışayım dilim döndüğünce...

Mesela, anaerkil bir düzen olsaydı, acaba yolda yürürken kızlar bana laf atarmıydı? Atsalardı benim tepkim ne olurdu?? Ağzını burnunu kırar mıydım yoksa "kikikiki" diye kikirdeyerek yoluma devam mı ederdim?? Annem akşam işten gelince; beey, beeey, bu yemeğin hali ne böle, tuzu yok ayrıca çok sıcak diye çemkirir miydi?? Ayy şekerim bu erkek şöförler de trafiğin anasını ağlatıyordu diye kahvehane köşelerinde geyik çeviren kadınlar geliyor gözümün önüne de, komik mi trajedi mi karar veremiyorum : ))

Töre cinayeti için kocasını ve oğlunu kurşuna dizer miydi analarımız?? Ya da karısından dayak yiyen adam boşanma davası açar mıydı? Üff yaa, bu beyin cimnastiği çok ruhumu daralttı. Ama anladım ki, anaerkil bir toplum olsaydık ya da öyle bir toplumda yaşasaydık, bu kadar şiddet olmazdı hayatımızda.. Anaerkil de olsa ana yüreği kıyamazdı bizlere vurmaya, şiddet uygulamaya.. Vay arkadaş, nereden nereye geldik.. Ben ne yazmayı düşünüyodum, şimdi erkek olduğumdan utanır oldum.. Ama düşüncelerimde samimiyim diyerek bir alkışı hak ettiğimi düşünüyorum. Alkışlarınız "yorum" olarak "yorum" hanesine düşsün o zaman : ))

Kalın sağlıcakla...

Blogcuzade Sekeral Efendi

1 milyon kalem - birmilyonkalem kaç düzinedir ?

2010-12-06T02:48:00.000+02:00

   Bundan sonra 1milyonkalem adlı blog sayfasında yazar olarak görev alacağımı duyarlı izleyicim'e ilanen duyurmuş bulunmaktayım.
Sen kendi blogunda bile yazmasken başka bir yerde nasıl paylaşımda bulunacaksınız dediğinizi duyar gibiyim.Söyleyin söyleyin alınmam :)) Farkındayım blogcanım'ı çok ihmal ediyorum uzun zamandır farkındayım. Artık bu gidişe bir son vermek istiyorum. Malum havalar hızlı birşekilde soğumaya başladı. Bu ne anlaam geliyor ? kış geldi. kır bacağını otur sıcak evinde, aç blog sayfanı kaldığın yerden devam et. Benim için bu anlama geliyor. Bu üşengeç , sürekli işi gücü çıkan kardeşiniz bundan sonra kendine extrem zamanlar ayarlayarak , kışı da bahane ederek yazmaya başlayacaktır emin olunuz. En azından yazabileceğini düşünmektedir. Uzun zamandır gerek sosyal yönüyle,gerek kültürel paylaşımı ve seviyeli çizgisiyle yayın yapmakta olan değerli  ''1 mk''   blog sayfasında, yazar olarak başlamış bulunmaktayım.
Tüm içtenliğim ve samimiyetimle orada da yazılar yayınlayacağım. Belki ilk başta eski yazılarımdan bir seçme de yapabilirim ama bir şekilde yep yeni yazılarım,gözlemlerim ve şiirlerimle sizlerle olmaya devam edeceğim.Güzel sosyal projelere imza atan,ticari kaygı taşımayan kaç tane blog var ki alasen? Varsa söylin gidim onlara da üye olim. Vel asıl kelam sırf bunu söylemek için yazdım. Sizde üşenmediniz okudunuz , teşekkür ederim. unutmadan son yazılarıma yapılan yorumlara cevap vermediğim için çok mahçup durumdayım. Yorum yapan tüm güzel insanlara çokk teşekkürimi sunuyorum.Eksik olmayınız. Eliniz değmişken, hayrınıza şimdi linkini vereceğim yazıya da bir yorum yazarsanız sevinirim :)) Onun 0 yorum olarak bulunması canımı sıkmaya başladı. Lütfen bir el atınız :))) Şimdi ben yorum yaparsam ayıp olur ! Öyle değil mi?
Uzun zamandır çeşitli gözlemlerde bulunmaktayım.Yemedim içmedim gittim kalabalığın arasında çaresiz ve yalnız gözüken insanları gözlemledim,notlar aldım, kelimelerle oynadım içime sözler akıttım.Artık onları sizlerle paylaşmanın vakti geldi. tek sorunum şudur ki ;  onları nasıl başlasam da yazsam diye düşünüyorum. Ara verince yazıya, tekrar başlaması güç oluyor gerçekten! Kalemim ürkek,bedenim üşengeç fakat ruhum aç ! Her şeye rağmen bu yürek haykırmak istiyor ! Bu yüzden en kısa zaman zarfında görüşmek üzere, esen kalın ...

SEvgiler,
SAygılar ...

Ben Benden ...

2010-11-30T16:30:00.000+02:00

Ben;

Benden olgun insan isterim karşımda!
Benden dürüst,
En ufak dalgada,
Arkasını dönmeyecek kadar olgun.
Arkamı döndüğümde,
Sırtımdan vurmayacak kadar güvenilir.
Bir o kadar cesaretli olmalı.

Yağmurdan ıslanıp,fırtınadan kaçmamalı.
Ayağı taşa takılınca kayadan korkmamalı.
İşine gelince sevip,
Zoru görünce bırakmamalı!

CAN YÜCEL

Bir İhtimal Daha Var ...

2010-11-16T00:12:00.000+02:00

Öyle yürekten gözlerime bakma ey yâr!... Gözlerimin sende kalma ihtimali var. Gözlerim eğer sende kalırsa yâr, yüreğimin seni sevme ihtimali var. Yaklaşma bu kadar yürek tenime ey yâr!... Tenimin yanıp kül olma ihtimali var. Alıştırma varlığına bu kadar. Yokluğunun yokluğum olma ihtimali var ...

yine aylardan kasım

2010-11-02T00:03:00.000+02:00

yine aylardan Kasım

sanki sende kaldı bir yarım

her nefesim her anım,

sanadır canım.

Tual - Kasım (buyur dinle)

HOBİ Mİ ? O DA NE !

2010-10-17T15:09:00.000+03:00

Zamanı hoyratça kullandığım mekanlarda,vakit'in nakitten daha önemli olduğunu bilmezdim. Zamanı bilinçsizce tüketen, çevresindeki insanlarla kendisi arasında bir farkındalık oluşturamamış ,karambole yaşayan zamani bir genciydim işte...

Yıllar ,yıllar önce garip bir tesadüfle tanıştım onunla.İlk görüşte aşk dedikleri şey bu olsa gerek. İlk tanışmamızda içimi garip bir duygu kaplamıştı. Tanışma faslı bitmişti arttık. Birbirimizi çok iyi anlıyorduk, onunla geçirdiğim her dakkika için yüce mevlama şükrediyordum. Henüz daha adını dahi bilmediğim bu şey beni çok mutlu ediyordu. Yaşadığım bu mutluluğun tarifi imkansızdı ,bu yüzden ismini dahi öğrenmek istememiştim bu güzel şey'in. Hep benimle kalması,sıkılmaması için ona soru dahi yöneltmemiştim. Böyle güzel zamanlardan sonra ben o güzel şey'i başka şeylerle aldatmaya başladım istemeyerek! Kendimden utanıyordum ama başka şansımda yoktu. Hepsine yetecek kadar sevgim vardı ve fazlasıyla da onlara yeterdi ...

Gel zaman gitti zaman, bir tanışma anında meraklı bir bayan vatandaş, hobilerin nelerdir diyerekten bir soru yönelti bana ?

Hobi mi ? İlk telefuz edilişinde kulağa hoş geliyor ama o da nedir dedim içimden ! Ben ona mahçup olmamak adına, serdeki erkekliğin tüm imkanlarını kulanarak bir cevap düşünürken, bu kez fobin nedir diye sordu? Alalaa ilkini cevaplayacağım diye bi yerlerimden terler akarken, bu ikincisi nerden de çıktı ki! Hızlı bir şekilde düşünmeye başladım. Bu dedikleri şeylerin isimleri birbirine çok benziyor,janjanlı isimlerdi bunlar,mutlaka ikiside birbirine benziyordur diye düşünürken, birden pes ettim ve hobi'nin türkçesi'nin ne olduğunu sordum. Soruya soruyla karşılık verdim bir bakıma. Soruyu bana yönelten bu meraklı beti arkadaşta, meğerse kelimenin türkçe anlamını bilmiyormuş. Bir şeyler geveledi durdu benim gibi. Onca söylediği şey arasında aklımda sadece toparlarsak şu sözler kaldı : '' İnsanların normal yaşantısında zevk için uğraştığı, bir başka deyişle hayatında yapmak zorunda olduğu şeylerin dışındaki eğlenceli, mutluluk verici ve zevk verici işlerle uğraşmasına hobi denilmektedir.''

Bana bu soru sorulduğunda yaşım 15-16 idi. Ve ben o saate kadar hobi'nin bir çikolata çeşidi olduğunu biliyordum. Ya da onun gibi şeyler zannediyordum işte ! Şimdi o yaştaki çoçuklara sorsan hemen bi dünya şey sayarlar bunları sayarkende bana kıçıyla gülerler :))

Neyse sonradan öğrendik arkadaş. Hatta onun bulamadığı, hobi kelimesinin güzel türkçemde ki anlamca karşılığının ''düşkü'' olduğunu bile öğrendim. Belkide bu kelimeyi sonradan ihtiyaçı karşılamak amacıyla uydurmuşlardır kim bilir. Başka bir anlamı ise; ''Görev ve meslek dışında severek yapılan, dinlendirici, oyalayıcı uğraş, düşkü...'' diye geçer bazı kaynaklarda.

Eskiden amcalar,teyzeler bahçelerini büyük bir zevkle sularken,elişi,oya örgü yaparken vss... birbirine nispet yaparak benim en büyük ''düşküm'' de bu. Ya senin ki ney? diyerek beğenilerini birbirleriyle yarıştırmıyorlardı ki! İnsanlar zevk için,huzur için her türlü eylemlerde bulunuyordu. Sadece ismini bilmiyordu benim gibi o kadar! Bundan dolayıda eksiklik hissetmiyorlardı...

Demincek evimde otururken, pazar günün vermiş olduğu rahatlıkla bu anı, aklıma geldi durduk yere. Hiç de gelmezdi ,şu an ki top listemde de yoktu ama neyse geldi işte!

Pazar günü ya. Direk koşullanma veya çağrışımla insanın aklına boş zamanını değerlendirdiği düşkü'leri (hobileri) geliyor. Bana da bu kez öyle oldu galiba. Neyse gelelim sözün özü'ne,Benim heycanlık duyarak çoçukluğumda tanıştığım.Mutluluktan ayaklarımı yerden kesen, ve sonra onu diğerleriyle aldattığım şey benim ''düşküm'müş'' ! Meğerse ben ona çoçukluktan düşkünmüşüm. Denize attıktan sonra başından ayrılmadığım oltam,tuttuktan sonra denize tekrar bıraktığım balıklar, gökyüzünde süzülürken elimi kaşlarımın üzerine koyarak bakıp durduğum uçurtmam, kitaplarım, heyecanlanarak kağıda karaladığım ilk şiirlerim, tutarsız ama sürekli yazdığım düz koşu yapan yazılarım. Halısaha maçlarım,fotoğraf çekme tutukum, ve son olarakta 1yaşını geçen günlerde doldurmuş olan nacizane bu ; '' http://heristebirhayirvardir.blogspot.com/ '' adlı blogcanım.

İşte o gün bana sorulan o sorunun cevabımı meğerse bunlarmış. Ben bu uğraşları yaparken mutluluk duyorsam, aradan geçen yıllara rağmen terk etmediysem ve beni halen heycanlandırabiliyorlarsa. İster bunun adına hobi diyelim ister düşkü,istersek başka bişey! Aslında sorulması gerek asıl soru ? Zevk alarak bu eylemleri sürekli yapabiliyor muyuz? Yoksa dostlar bizi alışverişte görsün diyerek,kağıt üzerinde yada,cv'lerimizde mi yer veriyoruz bu güzel şeylere. Cv'dedim aklıma başka bir anı geldi :))) keşke hobilerimiz işimiz olsaydı da biz hep mutlu mesut işlere imza atsaydık. bu anımı da anlatmadan ben müsadenizi istiyorum bir dahaki yazıda da ona değinirim artık. Ohh beaa rahatladım yine. Helall sana blogcan! SEviyorum seni ...

Herkese kocaman SEvgiler, güneşli mutlu pazarlar ...

not : Son aldığımız haberlere göre , hobi sahibi olmayan insanların yaklaşık %40 ‘ı hayatlarını mutsuz bir şekilde geçirdiği bilimsel araştırmalarla kanıtlanmış durumda. Sizde bu durumdaysanız en yakın sağlık merkezine değil hayallerinize başvurunuz ...

HER AYRILIK , ASLINDA YENİ BİR BAŞLANGIÇTIR

2010-10-10T14:01:00.000+03:00

Ey güzel insanlar hepinize kocaman kocaman SEvgilerimi getirdim, alın tepe tepe kullanın,bugun bendensiniz
, helalli hoş olsun :)) Malumunuz 1,5 aydır yoktum buralarda. Ortalıgın arazisi oldum bakın yine. Bloga bir geliyorum bir daha beni buralarda görene aşk olsun falla. İyi alıştım bir gidip, bir gelmeye.Benim kadar üşengeç
,ihmalkar bir blog yazarına da az rastlanır herhalde bu diyarlarda.
Elimde olmayan sebeplerden dolayıdır, bu gidip gelmelerim, ama her kısa süreli ayrılışımda ; yazmayı daha da özlediğimi hissediyorum. Sevdiğimiz şeyleri yanımızdayken özlemek ayrı bir tatlı oluyormuş onu daha iyi anladım. Bakınız şu an yazma arzusuyla yoğurulmuş, enerjisiyle ülkesine alternatif kaynaklar üretebilecek insan konumdayım. Gel gelelim neden ayrı kaldım bunca süre buralardan. ( bana ne arkadaşım dediğinizi duyar gibiyim! olsun ben kendimi rahatlatmak adına yazıyor olcam) 1,5 ay içinde hayatımda çok şey değişti. Mevcut işimden ayrıldım.Ve bir gün sonrasında yeni bir işe başladım. Bu ülkemiz şartlarında nadir görülen bir durumdur, ki ben de bu kadar hızlı gelişme ve sonuç görmemiştim. Gerçekten çok şaşırtıcı bir durumdu.İşsizligin altyapısından yetişmiş bir insan olarak, 6 ay işsizligin en sefil ve en ızdıraplı günleri görmüş biri olarak, yeni işime hemen başlamamı işsizligin emektar bir oyuncusu olmama baglıyorum. İçimde ki ses artık şansımın tekrardan döneceğini söylüyor. Rüzgar ,talihime şu an hangi yönden esiyor bilmem ama içim de bir bahar mevsimi yaşanıyor.
ALLAH'ım hakkımda, hakkımızda herşeyin hayırlısını nasip eyle.(aminn pls )
Yazmadığım süre zarfında çok okudum. Okudugum her kitaptan , çalışkan bir arı edasıyla sentezlemeler yaptım. Bunları sizinle ilerleyen dönemlerde mutlaka paylaşmalıyım. Zaten blog yazmadığım günlerde mutlaka kitap okurum. Blog yazdıgım zamanlarda ise okuma alışkanlıgım azalıyor.Zaten cahil adamın tekiyim, okumayıda bırakınca iyice körleşiyor duygularım.Yazmak ve okumak işte müthiş ikili, bir gün bu ikisini hakkıyla bir arada yapabilmek , işte bütün mesele bu..
Blog yazamamın diger bir sebebi ise klavyemdeki teknik problemdi. Bir yazı yazmaya çalıştımda p,ş,i,:)? vs harfleri ve noktalamaları uzun zamandır copy past olarak yapıyordum. Bu durumda zaman kaybına sebep oldugu kadar imla düzenini ve azma hevesimi alt üst ettigi için yazamamıştım ya işte bu sorunu da bu süre içerisinde hallettim artık normal insanlar gibi yazabiliyor. Anlık tepkiler de gülücük bile yapabiliyorum bak şekil de görüldügü gibi :))))))
Neden yazamadım? bitmedi devam ediyor : Özel sebeplerden dolayı girmiş olduğum geçici depresyondan çıktım. Kalktım bir silkelendim kendime geldim. Olum sen napıyorsun böyle diye kendime verdim veriştirdim. Sanki yediyurlar gibi uyumu kalmışım yıllardır. O kadar geçmiş sandım vakit !
Ve artık inşallah hayatım bir düzene girecek, inşallah bu sefer şansım yaver gidecek, Şeytanın bacagını kırmaya yönelik 9 kusurlu hareketin tamamını denedim. Uzun ince , birazda zahmetli bir yola girdim, gidiyorum gündüz gece.
Bakın yazmamak için meğerse ne çok sebebim varmış. artık buralardayım inşallah. Fütursuzca yazmak, aklıma ne gelirse sırf kendimi rahatlatmak için yazmak istiyorum. Sınırları aşarsam da şimdiden aff ola.
SEvgiyi ve SAygıyı hak eden degerli blog yazarı arkadaşlarıma selam olsun ! O güzel yazılarınızı okumayı özledim. Her an kapınızı çalabilirim :))

Evvel zaman olur ki !!!

2010-09-13T02:14:00.000+03:00

Hayatımıza girişi dün gibi gözlerimin önünde.. Onunla ilk tanışmamız, ona gıpta ile bakışımız, hayatımıza katacağı artı değerlere dair büyük beklentiler vesaire vesaire.. Bir buluş düşünün ki bu kadar ufak olsun ama hayatlarımıza yaptığı etki sayfalarca toplumsal incelemeye konu olsun.. Onun yüzünden her geçen dakika geçmişe olan özlemimiz arttıkça artsın.. Evet sevgili okur, tahmin ettiğiniz gibi bir icat ve etkilerinden dolayı geçmişe duyulan özlem içerikli bir yazı okuyorsun ve devamında okumaya devam edeceksin.. Şimdi böyle bir yazıya ne gerek vardı diyeceksiniz.. Yaptım, yaptım ama niye yaptım bi sor hele !!!

Söz konusu icadımızın adı 'cep telefonu'.. Hani hepimizin cebinde ya da çantasında bulunan ve evden ayrılırken yanımıza almayı unuttuğumuzda çok ciddi bir panik havasına kapıldığımız şu lanet olası gavur icadı.. Bundan yaklaşık 15 sene önce gördüm kendisini ilk kez.. Bir arkadaşımın elindeydi.. Babası aradığında 'yes' tuşuna basarak hemen babası ile ve oracıkta, yani nerede olursa olsun konuşabiliyordu.. Aklım izanım almıyordu bunun nasıl olabildiğini ama oluyordu işte, hem de gözlerimin önünde.. Ben o günlerde yepyeni bir çağa giriyor olduğumuzu nereden bilebilirdim ki, altı üstü lise yıllarına yeni adım atmaya hazırlanan genç bir bireydim.. Sonra yıllar yılları izledi, şekli değişti, içerisine önce oyunlar dahil oldu, sonrasında çeşitli melodiler ekleme imkanı doğdu derken kamera yerleştirdiler hemen arka tarafına.. Bu gün geldiği nokta ise malumunuz.. Herkesin ve her yaşta insanın elinde. Peki hiç düşündünüz mü, biz o yokken ne yapardık diye?

Eskiden cep telefonu yoktu azizim.. Arkadaşlarla buluşacağımız zaman, en son görüşülen yerde, bir sonraki buluşma için yer ve zaman belirlenirdi.. O saatte orada olunmaya çalışılırdı.. Kapı zilinin değeri o zamanlar haddinden fazlaydı.. Mahalle arkadaşınızı ya da komşunuzu zile basarak aşağıya çağırırdık.. 'Ben geldim, aşağıdayım' demek telefonla bu günlere has. Ayrıca ev telefonu daha bir kıymetliydi.. Ev telefonu her ne kadar anne tekelinde gibi gözükse de bizler gibi orta okul ya da lise talebeleri için de çok kıymetli hazinelerdi..

Hiç unutmam, sevdiceğin ev numarasını öğrenmişim.. Zaten okul dışında görebilme konuşabilme imkanı yok denecek kadar az. Son çare, ev telefonunu çevirir, içimizden 'üç kulhuvalla bi elham' okuyarak telefona onun çıkmasını beklerdik. Annesi ya da başka birisi çıkar ise eğer, 3 saniye beklenir telefon kapatılırdı korku ve panik ile.. Şimdi ise, sms ile başlayan ve sms ile biten ilişkileri gördükçe geçmişimin kıymetini daha iyi anlıyorum. Nerede o eski aşklar azizim diye sürekli sormamız da boşuna değilmiş meğer.. Hepsi bu telefonun suçuymuş da ben yeni farkına varmışım..

Devam edecek..

NOT: Efendim, ben bu blogun yeni misafir yazarıyım.. Blog sahabı, hakkımda ziyadesi ile abartılı methiyeler düzünce buralarda yazıp sizlerle hasbıhal etmek farz oldu.. Ayrıca: aman kardaşım sakın uzun yazıp da okuyucumu üzme deyince ben de yazımı apar topar noktaladım bir sonraki yazıda sonlandırmak üzere... Kalın sağlıcakla!!!

Af dilemeye geldim affa layık olmasam da,

2010-09-11T12:52:00.000+03:00

SÜRGÜN ÜLKEDEN BAŞKENTLER BAŞKENTİNE                                                                                                 

Senin kalbinden sürgün oldum ilkin
Bütün sürgünlüklerim bir bakıma bu sürgünün bir süreği
Bütün törenlerin şölenlerin ayinlerin yortuların dışında
Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layık olmasam da
Uzatma dünya sürgünümü benim
Güneşi bahardan koparıp
Aşkın bu en onulmazından koparıp
Bir tuz bulutu gibi
Savuran yüreğime
Ah uzatma dünya sürgünümü benim
Nice yorulduğum ayakkabılarımdan değil
Ayaklarımdan belli
Lambalar eğri
Aynalar akrep meleği
Zaman çarpılmış atın son hayali
Ev miras değil mirasın hayaleti
Ey gönlümün doğurduğu
Büyüttüğü emzirdiği
Kuş tüyünden
Ve kuş sütünden
Geceler ve gündüzlerde
İnsanlığa anıt gibi yükselttiği
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Bütün şiirlerde söylediğim sensin
Suna dedimse sen Leyla dedimse sensin
Seni saklamak için görüntülerinden faydalandım Salome'nin Belkıs'ın
Boşunaydı saklamaya çalışmam öylesine aşikarsın bellisin
Kuşlar uçar senin gönlünü taklit için
Ellerinden devşirir bahar çiçeklerini
Deniz gözlerinden alır sonsuzluğun haberini
Ey gönüllerin en yumuşağı en derini
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Yıllar geçti saban olumsuz iz bıraktı toprakta
Yıldızlara uzanıp hep seni sordum gece yarılarında
Çatı katlarında bodrum katlarında
Gölgendi gecemi aydınlatan eşsiz lamba
Hep Kanlıca'da Emirgan'da
Kandilli'nin kurşuni şafaklarında
Seninle söyleşip durdum bir ömrün baharında yazında
Şimdi onun birdenbire gelen sonbaharında
Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layık olmasam da
Ey çağdaş Kudüs (Meryem)
Ey sırrını gönlünde taşıyan Mısır (Züleyha)
Ey ipeklere yumuşaklık bağışlayan merhametin kalbi
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Dağların yıkılışını gördüm bir Venüs bardağında
Köle gibi satıldım pazarlar pazarında
Güneşin sarardığını gördüm Konstantin duvarında
Senin hayallerinle yandım düşlerin civarında
Gölgendi yansıyıp duran bengisu pınarında
Ölüm düşüncesinin beni sardığı şu anda
Verilmemiş hesapların korkusuyla
Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layık olmasam da
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır
Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır
Aşk celladından ne çıkar madem ki yar vardır
Yoktan da vardan da ötede bir Var vardır
Hep suç bende değil beni yakıp yıkan bir nazar vardır
O şarkıya özenip söylenecek mısralar vardır
Sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır
Ne yapsalar boş göklerden gelen bir karar vardır
Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardır
Yanmışsam külümden yapılan bir hisar vardır
Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır
Sırların sırrına ermek için sende anahtar vardır
Göğsünde sürgününü geri çağıran bir damar vardır
Senden ümit kesmem kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili

Sezai Karakoç

MAKSAT, GÖNÜLLER BIR OLSUN

2010-09-08T02:22:00.000+03:00

Bu nacızane blog sayfama yurt dısından ıthal fakat kokenlerı yuzde yuz yerlı ,cok degerlı bır yazar arkadasım tesrıf edecek, Fıkırlerıne onem verdıgım, bılgı dagarcıgıyla kultur mantalıgı gonul oscarına her daım aday olan, SEvgılı,SAygılı arkadasım hos geldın, Suan hangı ısımle yazacagını bende bılıyorum ama ısımsızde yazsa gonullere bır ısımle kazınır zaten,

Ayagının tozuyla yurt dısından ulkesıne gelır gelmez, bırıkımını ,özlemını ve engın gözlemlerını bızlerle baylasmak ıcın seferber oldu, kendısıne yurt dısında farklı ısımlerle tanınmaktadır, bunlardan bırkaçı ; '' fahrı kultur elçısı, gönullerın gönüllüsü, Modern Evlıya Çelebı, Elçıye zeval ,El Turko'' gıbı ısımlerdır, sayıları fazla ama suan aklıma gelen ısımlerı bunlardır, Yurt ıcınde ıse çesıtlı blog sıtelerıyle ugrasmıs, adı bızde saklı olan, fıkrıyatıyla bır blog devrını açıb dıgerını soguk gırmesın dıye kabatan, Hergun yatmadan aklına ılgınc ve ses getırecek bır blog fıkrını mutlaka getıren ama erındıgınden ve blog ısmını bır turlu ıstedıgı gıbı bulamadıgından, eyleme bır turlu gecmek ıstemeyen ey degerlı arkadasım, Benı kırmayarak blogumda yazma onurunu gostedıgı ıcın sana sonsuz tesekkurlerımı sunuyorum, Çok yakında yazmaya baslayacak, merakla yazılarını beklıyoruz, Baktı kı bende ıs yok blogu ıhmal edıyorum olaya el atarak bırıkımlerını baylasacaktır, Unlu alman zekasıyla blogumu ab standarlarına sokacagına daır buyuk beklentıler tasımaktayım, (cok mu salladım ne kanka ) ama hakkındır, ne soylesem azdır, ıyı kı varsın kardesım! Su klavyeme de bır çözum bulursan senden ıyısı olmaz heaa!

Laf açılmısken , kendılerı benı blog yazmaya tesvık eden er kısıdır, Uzun lafın kısası yazılarını dört gözle beklıyorum-beklıyoruz ,
hayde elını çabuk tut !
ıste ozgur basın, ıste kösen, ıste klavyen, söz sende güzel ınsan...

Öpüşmek için hangi tuşlara basmak gerekir?

2010-09-01T15:28:00.000+03:00

“Hep bir yerlere, bir şeylere yetişme telaşındasınız değil mi?
Hiç vaktiniz yok, “Fast live”, “Fast food”, “Fast music”, “Fast love”…
Dikte ettirilen “yükselen değerler”, “in” ler, “out” lar…
Buna benzer bir odada, şanslıysanız gökyüzünü görebilen bir pencere ardında bitecek hepsi.
Dostluğu klavyelerinde, yaşamı monitörlerinde arayanlar, Size sesleniyorum!
Hangi tuş daha etkilidir ki sıcacık bir gülüşten ya da hangi program verebilir bir ağaç gölgesinde uyumanın keyfini?
Copy-paste yapabilir misiniz dalgaların sahille buluşmasını?
İçinizi ısıtan gün ışığını gönderebilir misiniz maille arkadaşlarınıza?
Sevgiyi tuşlarla mı yazarsınız?
Öpüşmek için hangi tuşlara basmak gerekir?
Ya da geri dönüşüm kutusunda saklanabilir mi kaybolan zaman?
Doğayı bilgisayarlarına döşeyenler, neden görmezsiniz bahçedeki akasyanın tomurcuklandığını?
Ve ıslak toprak kokusu var mıdır dosyalarınız arasında?
Koklamak, duymak, dokunmak, yok mu yaşam skalanızda?
Bilgi toplumu oldunuz da, duygu toplumu olmanıza megabaytlarınız mı yetmiyor?”

Müşfik Kenter

Ne zaman evlencen yavrum sen ?

2010-08-29T01:04:00.000+03:00

Nasıl bır resım seçımı bu bende kı ya , lanet olsun zevkıme ! sankı referandum da mıllete ; medenı halını , vaktını sormusumda, Memlekette bekar ınsanlara bundan sonra baskı yapılmasın , bunu sızde destekleyın der gıbı oldu,Neyse kı bu konunun sıyasetle hıçbır ılgıısı yok,

Yine geldiik bir yaz mevsiminin sonuna, cii demeden bitiyor bu yaz, yıne bısey anlamadım bu mevsımden,ek bı sure ıstesek olmaz mı tabıat anadan, tadı damagımda kaldı bu mevsımın, Güzel olan şey zaten çabuk biter. Bu da onlar gıbı ıste, Yaz dedin mi ; insanın aklına hemen sıcaklar,tatil,deniz kum ,tabiat vss gelir ya ,benim aklıma da tam tersi, son zamanlarda direk olarak düğün sezonu,düğün dernek işleri geliyor. Nasıl bır bılınçaltım varsa, Gercı bundan sonrakı yıllarda , yaz dedin mi akla ılk ramazan ayı gelecek nasılsa :))

Neyse sımdı konumuz ramazan ayı degıl, ramazan her zaman basımızın tacı o ayrı,

Başladık yine yakın akraba,arkadaş dügünlerine ! , düğünler güzel, çok özel günlerde, bir de şu yaşını başını almış teyzelerin igneleyici tutum ve davranışları yok mu ? aman yarabbim sen beni muhafaza eyle bu baskıdan,stresten! İnsanlar anlaşmış,kaynaşmışlar vermişler kararını, Allah mesut bahtiyar eylesin tüm yeni çiftleri. bir yastıkta kocasınlar. Şiddetsiz bir o kadar da geçimli günler dilerim hepsine. ama bu dügün salonlarında sorgu melekleri gibi dolaşan teyzelerim sizlere ne olur alasen?

Geçen bir yakınımın dügününe gittim, Herşey güzel hoş egleniyoruz derken birden sorgu sual memuru teyzelerimizin ve onun kadar meraklı bazı büyüklerimin gereksiz sorularıyla tacızlerıne maruz kaldım. Bu bahsımevzuda adı geçen teyzeler ve amcalar beni evde kalmış kız konumuna koyarak bır guzel yargısız ınfaz eylemınde bulundular, başladılar bilirkişi olma sıfatıyla bildiklerini anlatmaya! Biraz dinledikten sonra şık bir hareketle uzaklaştım ordan ama sonrasında çoçuklugumu bilen ve yerı geldıgınden oraya ınmekten erınmeyen teyzelerımle tekrardan bu muhabetlere girmemek için salonda köşe kapmaca oynadık. İlk gördügü yerde bir teyzem ilk suali yapıştırdı suratıma: '' Evladım sen ne zaman evleniyorsun? Bizim felancanın ufak ogulları,kızları bile evlendi sen neden halen duruyorsun ? Bak yaşın başını almış, tası sıksan suyunu çıkarırsın, daha ne oyalanıyorsun, elını çabuk tut ? Evlılık guzel seydır,keramet vardır dedı'' Ordan işgüzar bir amca ,başlamaması gereken bir sohbete körukle yaklasarak ; '' O evladım ben senin yaşındayken , 4 çoçugum vardı. Sen çok yavaş çıktın. Yeni nesil neden böyle ? '' diyerek kızmaya başladı. Dedim amca sen kaç yaşında evlendin ki? dedi ben 18'ıdım, teyzen henüz 16'idi.Ama bakma yaşımızdan büyük gösteriyorduk.Bugünün nesıllerı gıbı degıldık, Iyı de amca , sız zaten çoçukmuşsunuz o yaşta. O kadar çoçugu neden yaptınız ki. eglenecek baska bişey zaten bulurdunuz o yaşta! Tüm yeni neslin tek temsilcisi benmişim gibi aldılar yine ortalarına beni. (keşke telefonum çalsada uzaklaşsam dedim ama olmadı ) Her dügünde bunları yasamak zorundamıyım, Yüce rabbm benı bu teyzenın ısguzar baskısıyla nolurr ımtıhan etme! Bir müddet daha mecburiyetten dinledikten sonra. İnsan ister istemez kendi savunma mekanizmalarını harekete geçiriyor. ''Emmi ,Teyze o sizin döneminizdeymiş. Bakın artık devir o devir degil, insanlar daha bilinçli, hayat da çok pahalı ! Artık herkes temkınlı davranıyor,Yasın da bır onemı kalmadı onemlı olan gereklı sartların olusması, Sizin zamanınızda yeni bir evlilikte, ortak bir evde yaşam sürdürülerek masraflardan kısılıyormuş, Eve bir maaş girdiginde haneyi ihya ediyordu ama şimdi öyle degil ki ! bir süre iki kişi çalışmak durumunda. Insanlar ıs derdınde, ıssızlık almıs basını gıdıoyr, yarın nolur bılmıyoruz, o sınav bu sınav derken yeni nesil bir yerlere başını sokmanın bir kadroya çöreklenmenin telaşında. Yok amca yok, keşke ben senin döneminde yaşasaydım da bu günleri görmeseydim. Bir evlilik yapmaya kalksan ortalama 30 ila 50 bin tl gidiyor. Bu meblalar büyük çok büyük. Baksana etimiz ne budumuz ne! zor bu şartlar da evlenmek hem de çok zor . Bu paralara sizin zamanınızda koca çiftlik kurulur envai çeşit hayvan ,onca sarıkız birde üzerine en afillisinden traktör alınırdı ama baksana şimdi bir kız bile alınmıyor bu paralarla ! Anlıyor musun şimdi bizi amca ? Neden bekar kaldıgımızı anlıyor musun? Hem para meselesini de hallettin diyelim , Bu devirde nerde güvenebilecegin iyi bir aile kızı ? hemde bu devir de çok zorr bea amca! İşte ben bu yüzden bekarım.

Amca sustu birden galiba yeni nesile ve bana acıdı. Ama teyzem dur durak bilmiyor ,başladı yine : '' Evlenene Allah yardımcı olur, sen bir evlen bak görcen.'' Teyzecim yapma etme! Allah yardımcı olur şüphem yok ama göz var nizam var.Cep delik cepken delik. Seni dinlesem şimdi evlenmeye kalksam, sen benim dügünüme geldigini sanarak ulaştıgın yer, benim cenaze namazım olur. Yapma gözün sevem. Bir daha da bu konuyu açmayalım lütfen. '' Evladım çok üzülüyorum bu halinize, Bir düzen bir nizam tutturamadınız, Evli barklı olsan hayatın bir düzene girse fena mı olur ? ''

Evet fena olur teyzem hemde çok fena olur. Şu an bu bütçeyle felaketim olur.

Ama hep böyle bekarlık sultanlık demicez ya bizde. vakti zamanı gelince bizde devredicez makamımızı varisimize.

Teyzecim sohbetine doyum olmuyor ama bak neredeyse dügün bitecek ben müsadeni istiyorum.

''Git git ama bir daha seni gördügümde iyi haberlerini duymak istiyorum.''

inşallah teyzee , ınsallah , inşalah ...

iste ben bu teyzelerımızın yuzunden artık sevmıyorum dugunlerı, Nasıb kısmet ıslerıne dısardan bu müdahalelerı yok mu ! Hem ben evlensem senın elıne ne geçıcek kı bea teyze, bu seferde gıtcen baska bır garıbanla ugrascan :)
ona da demıycen mı ; Ne zaman evlencen yavrum sen ?

Ugrasma bosuna şiir yazamazsın ! Bu kadar maviyken gökyüzü...

2010-08-22T04:30:00.000+03:00

Gecenın kagıdına yazamadım efkarımı,
Sıtemım varsın,kalsın yarına,
Ezberıme aldım hüznümü,
Yüzün,suretın hayal meyal rüyamda,

Uykuda tutmadı bak yıne !
Sen yoksun dıye bu gece,

Ey gecem ! yıne zıfırım,

En gündüzüm ! Neredesın? haydı ! aydınlat yüzümü,

Gecenın kagıdına yazamadım efkarımı,
Yıne sana döktüm bak, gözyasımın mürekkebını,

Islakken al benı, divıt ucuyla,

Sıkı sıkı sar, bıraz da sarmala,

Mühürle kalbımın sayfalarını kalemının dıp ucuyla,

Yak kalbımı ,kasıp kavur,

O denız gozlerınle serınlık kat ıçıme,

Yasam kıyılarımda dolas,

Aman haa ! sakın uzaklasma !